نقدی بر «فلسفه مردانه بودن گفتمان قرآنی» - پایگاه مجلات تخصصی نورSkip to main content
فهرست مقالات

نقدی بر «فلسفه مردانه بودن گفتمان قرآنی»

نویسنده:

ISC (6 صفحه - از 394 تا 399)

خلاصه ماشینی:

"پژوهشهای قرآنی در مقاله فلسفه مردانه بودن گفتمان قرآنی شماره 26 ـ 25 فصلنامه پژوهشهای قرآنی، نویسنده مقصود خطابات مذکر در وحی الهی را توجه به مردان و مسائل مربوط به آنان عنوان نموده و آیاتی را از جمله آیه 60 سوره مبارکه نور که می فرماید: «و القواعد من النساء اللاتی لایرجون نکاحا فلیس علیهن جناح أن یضعن ثیابهن…» و آیات 30 و 31 که حکم ویژه زنان را بیان می کند، شاهد مثال آورده که در تمام آیات روی سخن با مردان مؤمن است و لحن خطاب غیبت می باشد!1 نویسنده با مسلم و قطعی دانستن این امر در تحلیل این مطلب می افزاید: «این نشان می دهد که زنان در حال سخن گفتن از رویارویی و خطاب مستقیم کنار گذاشته شده اند و روی سخن با مردان است…»2 در حالی که خداوند حکیم و علیم، حتی مخلوقات ریز خود همچون مورچه و کرم خاکی و… را از نظر دور نداشته و همواره فیض وجود حق بر تمام موجودات هستی ساری و جاری است، این گونه سخن گفتن از مکتب وحی، ظلمی بزرگ بر ذات باری تعالی و اسلام و قرآن است."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.