Skip to main content
فهرست مقالات

آسیب شناسی روایات تفسیری

نویسنده:

ISC (22 صفحه - از 322 تا 343)

خلاصه ماشینی:

"و آن گاه پنج نمونه از این روایات را نقل می کند و سپس در مقام تحلیل و تفسیر روایات و چگونگی پیوند آن با آیه مورد نظر می نویسد: «المستفاد من هذه الأخبار، أن المخاطبین بالسؤال هم المؤمنون دون المشرکین، و أن المسؤول عنه کل ما أشکل علیهم، دون کون الرسل رجالا، و هذا انما یستقیم اذا لم یکن «و ما أرسلنا» ردا للمشرکین، أو کان «فاسألوا» کلاما مستأنفا،او کانت الآیة مما غیر نظمه…»3 ایشان در عبارت یادشده نخست دو نکته را به عنوان نکات برداشتی از روایات، مورد توجه قرار می دهد: نکته اول آن که از روایات استفاده می شود که مخاطبان آیه شریفه که به آنها دستور داده شده است تا از «اهل الذکر» بپرسند، مؤمنان هستند و نه مشرکان، دلیل این سخن ایشان چنان که از گفتار بعدی شان آشکار می شود آن است که با توجه به آن که مراد از «اهل ذکر» دراین روایات، «اهل بیت(ع)» دانسته شد، امر کردن مشرکان به سؤال از اهل بیت(ع) بی معنی خواهد بود، چه اینکه آنان منکر اهل بیت(ع) هستند. با این حال، به رغم چنین موضع روشنی از امامان(ع) در برابر جریان غلو، و با وجود آن که حتی به گفته برخی از عالمان و دانشمندان مسلمان غیرشیعه، مانند عبدالقادر بغدادی، نباید غالیان، در انواع گوناگون شان، جزء فرقه های اسلامی به حساب آیند، و با وجود همه رویارویی های مسلمانان راستین و شیعه با جریاناتی از این قبیل، نمی توان تأثیرگذاری منفی و نفوذ پنهان و آشکار گوشه ای از گفته ها و اندیشه های ناپاک آنان را به حوزه فرهنگ اسلام، به ویژه حدیث انکار نمود؛ چه اینکه وجود نمونه هایی از روایات غلوآمیز در جوامع حدیثی و تفاسیر روایی شیعه را نمی توان نادیده گرفت، که این امر نیز دستاویز دیگری برای امثال ذهبی قرار گرفته تا شیعه را به نگرش تقدیس آمیز درباره امامان شان متهم کنند و بگویند که آنان، قرآن را درجهت خواسته و باور خود و با نگاه تقدیس آمیز به امامان شان تفسیر و تأویل می برند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.