Skip to main content
فهرست مقالات

راه نفوذ در دلها (15): چرا بذر دشمنی بیفشانیم؟

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : دشنام ، غلام ، زن ، زبان ، ابن‌مقفع ، رسول اکرم ( ص ) ، دلها ( ، راه نفوذ در دلها ، بذر دشمنی ، مردم

خلاصه ماشینی:

"هرگز حتی به کسانی که مورد محبت شما هم‌ نیستند یا با شما دشمنی دارند سخن ناروا و زشت‌ نگوئیدزیرا به این اندازه که فحش و دشنام برای‌ طرف ناراحت‌کننده است چندین برابر آن برای‌ خود انسان زیانبخش بوده و به شخصیت وی لطمه‌ وارد می‌سازد و قهرا او را پست وبی‌شخصیت معرفی‌ می‌کند. در همان هنگامی که افراد عادی آتش خشم و نفرت در درونشان شعله‌ور می‌گردد،و شراره‌های‌ آن به صورت دشنام و ناسزا و الفاظ نفرت‌آمیز، زبانه می‌کشد و ظاهر می‌گردد،در پیکارها و جنگهای‌ خونین،که غالب مردم،عواطف و اخلاق و فضائل‌ را فراموش می‌کنند،در جنگ تاریخی صفین‌ هنگامی که برخی از مسلمانان و لشکریان علی(ع) به دشمن دشنام گفتند،امام(ع)چنین فرمود: «حقا که من نمی‌پسندم که شما مردمی فحاش‌ و دشنام‌گو باشید،ولی اگر به جای دشنام،صفات‌ آنان و کردار«ناشایست؛ستمگری،گمراهی و جهل و نادانی»آنانرا بگوئید بهتر و در مقام عذرخواهی، رساترو گویاتر است،و بهتر آنست که به جای دشنام- دادن چنین بگوئید:بار خدایا خونهای ما و آنانرا از ریخته شدن حفظ فرما،و پرتو حیاتبخش صلح و آشتی را بر سر ما بگستران؛و آنانرا از این گمراهی‌ و کجروی که پیش گرفته‌اند،نجات ده و به راه‌ راست هدایتشان فرما،تا افراد جاهل،«حق»را بشناسند و کسانی که در گمراهی و دشمنی فرو رفته‌اند، از آن بازگردند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.