Skip to main content
فهرست مقالات

آرایه های تزیینی گچبری دوره ی سلجوقی

نویسنده:

(6 صفحه - از 88 تا 93)

معماری ایرانی و تزیینات وابسته به آن همواره از آغاز تا زمان‌ اوج‌وافول،در تداوم و پویایی بی‌نظیری بوده است.در این بین هنر گچبری بخش اعظمی از تزیینات مهم معماری ایران است که سابقه‌ی‌ غنی از نبوغ و خلاقیت هنر ایرانی و هنرمندان آن را دربر می‌گیرد. این شیوه از مهم‌ترین عناصر آرایشی معماری ایرانی به شمار می‌رود که گاهی با کیفیتی مجرد یا در کنار دیگر روش‌ها همچون آجرکاری‌ و کاشی‌کاری زینت‌بخش بناها شده است.ویژگی‌های خاص اجرای‌ گچبری‌ها در دوره‌های مختلف به‌طور مستقیم در شکل‌گیری و رشد و تنوع بصری و غنای تزیینات تاثیر گذاشته است که در نتیجه‌ی‌ آن،چگونگی تحول آرایه‌های تزیینی را در آثار معماری در قالب‌های‌ مختلفی همچون کتیبه‌نگاری،تزیینات گیاهی،هندسی و محراب‌سازی‌ را می‌توان دید.هنرمندان گچبر ایرانی در روش اجرا و طراحی انواع‌ نقش مایه‌های تزیینی،به جلوه‌های ماندگاری دست یافته‌اند که نشان‌ از درک منحصربه‌فرد و عمیق از مفاهیم و ارزش‌های تصویری،هنر اسلامی دارد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.