Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیلی از خطبه های نهج البلاغه از نظر علوم عربی

ناقد:

(4 صفحه - از 42 تا 45)

کلید واژه های ماشینی : فعل ، فعل مضارع ، بایع ، ضمیر محلا مرفوع فاعل ، محلا مجرور مضاف‌الیه و جمله ، ضمیر جایز الاستتار ، محلا ، فاعل ، جمله ، جار

خلاصه ماشینی:

"*فقد اقر بالبیعة(محققا به بیعت اعتراف کرده) فقد:فاء استثنافیه است«قد»حرف تحقیق اقر:فعل ماضی مبنی بر فتح و فاعل آن ضمیر جایز الاستتار(هو) بالبیعة:جار و مجرور متعلق است به(أقر) *و ادعی الولیجة(و خلاف آنچه از او در ظاهر سرزده ادعا کرده) و:حرف عطف است ادعی:فعل ماضی مبنی بر فتح مقدر و فاعل آن جایز الاستتار(هو) الولیجة:مفعول به منصوب و جمله(ادعی الولیجة)محلی از اعرابندارد زیرا که بر جمله ابتدائیه عطف گردیده *فلیات علیها بامر یعرف. فمیا:فی حرف جر است و«ما»موصوله محلا مجرور و جار ومجرور متعلق است به(یدخل) خرج:فعل ماضی مبنی بر فتح و فاعل آن ضمیر جایز الاستتار(هو)وجمله(خرج)محلی از اعراب ندارد صله موصول منه:جار و مجرور متعلق است به خرج عضی از نکات بلاغی *جمله(و لم یبایع بقلبه)بر جمله(قد بایع بیده)عطف شده است برایاینکه متکلم قصد دارد آن را در اعراب اولی شریک سازد،و مانعی ازعطف وجود ندارد. و لا نسیل:واو حرف عطف«لا»زائده برای تاکید نفی«نسیل»فعل مضارع مرفوع و فاعل آن ضمیر واجب الاستتار(نحن)،جمله(لا نسیل)محلا منصوب معطوف بر جمله(نرعد) حتی:حرف جر نمطر:فعل مضارع منصوب به«أن»مضمره پس از حتی و فاعل آنضمیر واجب الاستتار(نحن) عضی از نکات بلاغی: *جمله(ابرقوا)به جملۀ«ارعدوا»با واو عطف وصل شده است چونهر دو جمله خبریه هستند و در معنی با همدیگر تناسب دارند،و همچنین دراین دو جمله،سر و صدا راه انداختن دشمنان و تهدید کردن آنها به رعدو برق تشبیه شده است و چون مشبه به ذکر گردیده و این تشبیه در فعلحاصل شده،لذا در این عبارت استعاره تصریحیه،تبعیه ست و همچنیندر این عبارت مراعات النظیر انجام گرفته است."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.