Skip to main content
فهرست مقالات

انتظام فضایی شبکه شهری و برنامه ریزی جمعیتی در افق 1400؛ مطالعه موردی آذربایجان

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (30 صفحه - از 59 تا 88)

شبکه شهرها به عنوان اصلی ترین مکان استقرار جمعیت و موثرترین مکان در جابه‌جایی های جمعیت، از اهمیت زیادی در برنامه‌ریزی‌ها برخوردار است. پرسش اصلی این مقاله این است که اندازه بهینه جمعیت در شهرها کدام است وچگونه می توان تعادل جمعیتی را در یک محدوده جغرافیایی ایجاد کرد؟ نویسنده با پیش بینی جمعیت شهرهای منطقه آذربایجان تا افق 1400 و برنامه‌ریزی برای آن بر اساس مدل رتبه ـ اندازه تعدیلی متناسب با میزان کشش پذیری و درجه آنتروپی شبکه شهری، جمعیت بهینه افق 1400 را ارائه و سیاست‌های لازم را برای افزایش یا کاهش نرخ رشد جمعیت شهرها در جهت ایجاد تعادل فضایی جمعیت آذربایجان در افق مورد نظر، مطرح نموده است.

خلاصه ماشینی:

"پرسشاصلی این مقاله این است که اندازه بهینه جمعیت در شهرها کدام است و چگونهمی‌توان تعادل جمعیتی را در یک محدوده جغرافیایی ایجاد کرد؟نویسنده با پیش‌بینیجمعیت شهرهای منطقه آذربایجان تا افق 1400 و برنامه‌ریزی برای آن بر اساس مدلرتبه-اندازه تعدیلی متناسب با میزان کشش‌پذیری و درجه آنتروپی شبکه شهری،جمعیت بهینه افق 1400 را ارائه و سیاست‌های لازم را برای افزایش یا کاهش نرخرشد جمعیت شهرها در جهت ایجاد تعادل فضایی جمعیت آدربایجان در افق موردنظر،مطرح نموده است. بر اساس مدل تعدیلی رتبه-اندازه در افق1400،در مجموع،برای ایجاد تعادل در شبکه شهری افق 1400 باید حدود 650 هزار نفرجمعیت از شهرهای این طبقه کاهش و به جمعیت سایر شهرهای منطقه بخصوص شهرهایمیانی اضافه گردد. بر اساس نتایج تحلیل رتبه-اندازه تعدیلی،انتظار می‌رود با روند رشد فعلی،جمعیتشهرهای منطقه به حدود 499 هزار نفر ارتقا یابد که در صورت وقوع چنین اتفاقی،تمامشهرهای این طبقه با کمبود جمعیت طبق مدل،روبر خواهند بود و بر اساس نتایج مدل،اینطبقه از شهرها حدود 144246 نفر کمبود جمعیت خواهند داشت که نیاز است ضمن توسعهزیرساخت‌ها و خدمات،با جذب جمعیت سرریز شهرهای بزرگ و کاهش مهاجرت‌ها،سطحجمعیت‌پذیری خود را افزایش دهند تا به اندازه جمعیتی مدل ارتقا یابند. به نظر می‌رسد مقصد مهاجرت‌های روستایی وروستا شهری،عمدتا شهرهای بزرگ بالای 100 هزار نفر باشد که بدین معناست که سطوحمیانی شبکه شهری نقش چندان مهمی در جذب این مهاجرت‌ها ایفا نمی‌کنند و مهمترینمعضل جابه‌جایی جمعیت در سیستم سکونت‌گاههای منطقه،مهاجرت جهشی یا به عبارتدیگر،مهاجرت از کوچکترین نقطه سلسله‌مراتب سکونت‌گاهی به بزرگترین نقطه آن است."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.