Skip to main content
فهرست مقالات

درنگی در مطلع ترجیع بندی سعدی

نویسنده:

(4 صفحه - از 22 تا 25)

مطلع ترجیع‌بند سعدی، در نسخه‌های مختلف کلیات او با دو خوانش متفاوت چاپ شده است. در این مقاله بر این دو خوانش، یک خوانش فرضی هم به عنوان فرضیه مطرح شده است.خوانش اولای سرو بلند قامت دوست وه وه که شمایلت چه نیکوستخوانش دومای سرو بلند قامت دوست وه وه که شمایلت چه نیکوستفرضیهای سرو بلند قامت ای دوست وه وه که شمایلت چه نیکوستپس از بررسی ترکیبات بیت در هر سه خوانش و پرداختن به معانی مختلف واژة شمایل، و با توجه به توان بالای سعدی در گزینش واژه‌ها در بالاترین و بهترین توان معنایی آنان، خوانش دوم به عنوان صحیح‌ترین خوانش برگزیده شده و کلیدی‌ترین واژه در این انتخاب، واژة‌ شمایل است که با «خط سبز» پیوندی ناگسستنی دارد

خلاصه ماشینی:

"آیا قائل شدن چهره و روی برای یک درخت، بی‌آن‌که مشبه‌به یک انسان قرار گرفته باشد، می‌تواند پذیرفتنی باشد؟ آیا با این تصویر، منادا قرار گرفتن سرو توانسته است بیت را وارد حوزة «تشخیص» کند؟ کدام عنصر ادبی را می‌توان در این بیت سراغ گرفت که با این خوانش تخیل‌آفرین باشد؟ بررسی فرضیه با نگاهی سودمندتر‌ البته نه «دستور ادبیات» (شمیسا، ۱۳۸۵: ۳۹) که دانش‌های زیباشناسی سخن را شامل است بلکه دستور زبان که بیشتر به صراحت بیان و انتقال معنا تکیه دارد‌ به آسانی می‌توان صورت دیگری علاوه بر دو صورت چاپ شدة این بیت، در نظر گرفت و واژة «ای» را به مصراع اول، پیش از واژة دوست افزود: ای سرو بلند قامت ای دوست وه وه که شمایلت چه نیکوست و به دلایلی شبه و نزدیک به آن‌چه در زیر برشمرده شد‌ه است، در اثبات و قبول این فرضیه کوشید: ۱."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.