Skip to main content
فهرست مقالات

جمالیة الصورة البرناسیة فی أشعار عمر أبوریشة - قصیدة "معبد کاجوراو" نموذجا -

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (24 صفحه - از 91 تا 114)

الشعراء بخیالهم یحولون اشیاء مادیه إلی صور حیه ناطقه، ویتسربون إلی داخلها ویکشفون عن روحها، فإذا بها نبصرها متحرکه بفعل إراده الشعراء وخیالاتهم، منهم عمر ابوریشه، مع انه من شعراء مدرسه ابولو الشعریه وهی مدرسه رومانسیه، فله معجمه المبتکر ومفرداته الخاصه وکلماته التی تتابی علی سواه. اول ما یلفت اهتمام القارئ، مقدرته القویه فی خلق الصور الحیه والاضواء الفیاضه التی اغناها بالالوان والموسیقی، وانطقها بفعل خیالاته، الصوره التی تختلف عنده اختلافا جوهریا عما سبقها، إذ انها تنبع من صمیم العمل الفنی ولیست مبادئ خارجیه مفروضه، وهو مبدع لانه جعل المالوف فی صوره غیر مالوفه. تتمثل موهبته الشعریه فی قصیده «معبد کاجوراو» التی یمیل فیها الشاعر إلی المذهب البرناسی لما فیه من سمو الواقع ومعالجه موضوع مطروق باسلوب مدهش وبالفاظ مختاره، مع جنوح إلی الجمال وعدم الاهتمام برسائل اخلاقیه کمذهبه الشعری المنتمی إلیه. عمر ابوریشه انشد قصیدته «معبد کاجوراو» لما کان سفیرا بالهند فی إطار المذهب البرناسی إذ یسعی فیها ان تکون القصیده کتمثال دقیق الصنع، لذلک کان یعنی باللون والجسد والشکل لیصل من خلاله إلی ماوراءه من جمال مطلق. یرمی البحث إلی قراءه هذه القصیده علی المنهج التحلیلی ـــ التوصیفی، وناقشنا علی ضوء المذهب البرناسی جمال القصیده الفریده


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.