Skip to main content
فهرست مقالات

حذف منگنز از محیط آبی با زئولیت طبیعی و سدیمی شده

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (8 صفحه - از 97 تا 104)

هدف از این تحقیق، مقایسه ظرفیت جذب منگنز با زئولیت طبیعی و سدیمی شده است. برای این کار از زئولیت معادن سمنان با قطر ذرات 360 میکرومتر استفاده شد. برای اصلاح زئولیت، مقدار 5 گرم از زئولیت طبیعی را با 100 میلی لیتر محلول 1 مولار کلرید سدیم مخلوط و به مدت 24 ساعت در دمای اتاق نگهداری شد. برای اندازه گیری سطح ویژه از روش جذب متیلن بلو استفاده شد و نتایج نشان داد که سطح ویژه زئولیت طبیعی و سدیمی شده، 31/12 و 453/13 مترمربع به ازای هر گرم است. بررسی سینتیک جذب نشان داد که مدل غیر تعادلی اورامی، لاگرگرن و هو و همکاران فرایند جذب را بخوبی توصیف می کنند، ولی مدل اورامی دارای کمترین شاخص خطا (016/0 برای زئولیت طبیعی و 007/0 برای زئولیت سدیمی شده) و بیشترین ضریب همبستگی در هر دو حالت (9/99%) است. مطالعه ایزوترم جذب نشان داد که برای جاذب زئولیت طبیعی مدل های لانگمویر و سیپس به ترتیب با ضریب رگرسیون 8/99% و شاخص خطای 075/0 و 074/0 داده های ایزوترم را بهتر توصیف می کنند، همچنین برای زئولیت سدیمی شده مدل سیپس با بیشترین ضریب رگرسیون (7/99%) و کمترین شاخص خطای (097/0) داده های آزمایش را بهتر توصیف می کنند. ظرفیت جذب منگنز برای زئولیت طبیعی و سدیمی شده به ترتیب 67/3 و 316/5 میلی گرم برگرم به دست آمد. نتایج تحقیق نشان داد که زئولیت سمنان (ایرانی) نسبت به جاذب های مختلف از جمله زئولیت های ترکیه و شیلی از ظرفیت بهتری در حذف منگنز از محیط آبی دارد. همچنین، بازده حذف منگنز با زئولیت سدیمی شده بیشتر از حالت طبیعی است.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.