Skip to main content
فهرست مقالات

میرحسین میبدی - مقتول: 911 ه. ق - یک بازشناسی تاریخی

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (24 صفحه - از 93 تا 116)

این نوشتار پژوهشی است دربارۀ زمینه‌های اجتماعی قیام مردم اصفهان در جریان حملۀ امیرتیمور به قلمرو آل‌مظفر در سال 789 هـ ق و بازخوانی متون وقایع‌نگار دربارۀ این رویداد. از آنجایی که مورخان تیموری به عنوان عوامل مشروعیت‌بخش حکومت تنها بر جنبۀ ویژه‌ای از این رویداد تأکید کرده‌اند، جنبه‌های دیگر رویداد مانند نقش گروه‌های اجتماعی، اسباب و زمینه‌های اجتماعی شکل‌گیری رویداد، سرنوشت قیام و غیره در گزارش‌های موجود تقریبا مسکوت مانده است. چنین می‌نماید که آنچه تاکنون در مورد این رویداد در میان نوشته‌های پراکندۀ پژوهشگران آمده تا حدودی برآیند عدم به‌کارگیری شیوۀ نقد متون و چیرگی اغراق، تقلیل و پیش‌داوری دربارۀ این رخداد بوده است. این مقاله درصدد است با بررسی روایات متون تاریخ‌نگاری آن روزگار به برخی جنبه‌های اجتماعی و زمینه‌ها، روند و برآیند قیام مردم اصفهان با نیروهای تیمور بپردازد.

خلاصه ماشینی:

"از جملة این منابع خلد برین محمد یوسف واله اصفهانی است که به غلط «سنة تسع و تسعمأیه» را به عنوان سال مرگ میبدی آورده است و بدون هیچ اشاره‌ای به ماجرای عصیان سیاسی میبدی، دلیل گرفتاری و قتل قاضی را تنها در سنی بودن او خلاصه می‌کند و می‌نویسد: «از غرائب امور آنکه با وجود وفور علم و دانش به تسنن مشهور بود، لاجرم ... مصححان شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین(ع) گویا بر اثر ذکری که میبدی در آن نامة مطولش کرده بود مبنی بر اینکه: « شش سال است که انتظار می‌کشم که احوال بهتر خواهد شد و تا غایت نشد و ظاهر آن است که لاحق بر منوال سابق خواهد گذشت» و اینکه وی در همین نامه درخواست کناره‌گیری از منصب قضا را نمود، نتیجه گرفته‌اند که «سرانجام از منصب قضا، که شش سال تصدی آن را به عهده داشته، کنار می‌گیرد» (میبدی، 1379 : سی و سه )؛ ولی حتی اگر آن نامه را درخواست کناره‌گیری بدانیم - که با توجه به مفاد دیگر آن مبنی بر اعتقاد او به احتمال متعین بودن در بلد و تکلیف شرعی برای انجام قضا نمی‌توان به راحتی آن را استعفانامه شمرد - نکتة مهم این است که ارائة استعفا را نباید با پذیرش آن یکسان پنداشت."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.