Skip to main content
فهرست مقالات

تطبیق انگاره وحی در عهدین و قرآن کریم

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (14 صفحه - از 101 تا 114)

کلیدواژه ها :

قرآن ،انسان ،وحی ،عهد جدید ،عهد قدیم

کلید واژه های ماشینی : وحی ، خدا ، قرآن ، قرآن کریم ، مسیح ، خداوند ، انسان ، شریعت ، یهود ، عهد قدیم

چگونگی ارتباط خداوند با انسان از مسایل مهم در مباحث الهیاتی ادیان ابراهیمی است. یهودیت و اسلام ضمن ارایۀ تعریفی همگون از وحی، شیوه‌هایی همسان از القای آن را مطرح نموده و هدف از آن را ابلاغ شریعت الهی از جانب خداوند توسط بندگان برگزیده به انسان معرفی می‌کنند با این تفاوت که مخاطب وحی در آئین یهود تنها قوم بنی اسرائیل و هدف از آن تشکیل جامعۀ توحیدی مبتنی بر التزام بر احکام و تکالیف الهی در محدودۀ سرزمین مقدس است. این هدف در اسلام عبارت است از ارتقای وجودی انسان تا مرتبۀ «عبد» و تجلی اوصاف الهی در او بواسطه تقید بر الزامات شرعی و تسلیم در برابر خداوند. اما مسیحیت به سبب تلقی خاص خود از انسان و وحی، مفهوم، شیوه و اهداف متمایزی را مطرح می‌کند. در این تلقی، وحی از مفهوم اصطلاحی خود خارج شده و به تجسم کلمه الله در هیأت انسان تغییر مفهوم یافته است که هدف از آن کشف کامل اوصاف الهی با حضور خداوند در میان بندگان و رها ساختن آنان از قید شریعت و تکلیف و نیز تطهیر آنان از گناه ذاتی است در این انگاره، انسان توان ارتقای وجودی را جز بواسطه تجسم خدا ندارد. بر اساس تعالیم این ادیان، متن مقدس هر یک از آنها از تحفظ الهی بهره مند بوده؛ از وثاقت و حجیت کامل برخوردار است.

خلاصه ماشینی:

"محتوای وحی و اعتبار آن در آموزه‌های عهد جدید محتوای وحی در مسیحیت همان کتاب مقدس و مشتمل بر عهد قدیم و جدید است که در اعتقاد مسیحیان از حجیت و اعتبار برخوردار است،زیرا فقراتی از آن،نوشته‌های کتاب مقدس را نوشتۀ خدا اعلام می‌کند که بهترین نمونۀ این فقرات در سفر خروج است:«و خداوند به موسی گفت:نزد من به کوه بالا بیا و آنجا باش تا لوح‌های سنگی و تورات و احکامی را که نوشته‌ام تا ایشان را تعلیم نمایی،به تو دهم»(خروج،24:12)و نیز فقره‌ای از عهد جدید که تمام کتاب مقدس را«الهام از سوی خدا»معرفی می‌کند:«تمامی کتب از الهام خداست و به جهت تعلیم و تنبیه و اصلاح و تربیت در عدالت مفید است»(دوم تیموتاؤس،3:16)و الهام یعنی انکشاف و مکاشفه از جانب خداوند که بر عقول کاتبان کتب مقدسه مؤثر واقع شده و آنها توانسته‌اند تمامی پیام‌های الهی را بدون سهو و نسیان و خطا بیان کنند (هاکس،1377:97). هدف از این وحی در این دو آیین ابراهیمی تحقق جامعه توحیدی براساس ارتقای وجودی انسان به واسطۀ التزام بر قوانین الهی است؛با این تفاوت که در یهودیت تحقق این مدینه فاضله به قوم برگزیده خداوند؛یعنی بنی اسرائیل و در محدودۀ سرزمین مقدس اختصاص یافته است،بطور کلی، می‌توان گفت که محور اساسی و مشترک آموزه‌های یهودیت و اسلام در خصوص وحی،در پذیرش این مطلب است که خداوند زمینۀ تحقق سعادت حقیقی انسان را با شیوه‌ای متناسب با درک و مرتبۀ وجودی او مهیا فرموده است و آن تعلیم بشر توسط بندگان برجسته‌ای است که قابلیت دریافت پیام‌های الهی و ابلاغ آن‌ها را یافته‌اند."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.