Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی تأثیر بازی درمانی بر کاهش اختلالات رفتاری دانش آموزان آزاردیده جسمانی - هیجانی 12 - 9 ساله سهر تهران

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (14 صفحه - از 19 تا 32)

کلیدواژه ها :

اختلالات رفتاری ،هیجانی ،بازی درمانی ،دانش آموزان آزاردیده جسمانی

abused students ،Play Therapy ،Behavioral Disorders

کلید واژه های ماشینی : تأثیر بازی‌درمانی بر کاهش اختلالات ، درمان ، کاهش اختلالات رفتاری دانش‌آموزان ، آزار ، بازی‌درمانی ، کودکان ، بررسی تأثیر بازی‌درمانی ، هیجانی ، دانش‌آموزان آزار ، بازی‌درمانی اختلالات رفتاری دانش‌آموزان

این پژوهش به منظور بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش اختلالات رفتاری دانش آموزان آزاردیده جسمانی- هیجانی١۲-۹ ساله شهر تهران و به صورت نیمه آزمایشگاهی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شده، پرداخته است. به این منظور از بین کلیه دانش آموزان آزار دیده جسمانی- هیجانی١٢-٩ ساله ساکن در موسسه های حمایتی مربوط شهر تهران با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس٢۴ دانش آموز به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (12n=) و کنترل (12n=) جایگزین شدند و سپس گروه آزمایش به مدت 10 جلسه برنامه بازی درمانی را به صورت هفته ای دو جلسه 45 دقیقه ای دریافت نمودند که 5 جلسه آن به صورت انفرادی و 5 جلسه به شکل گروهی انجام گرفت. پس از پایان برنامه بازی درمانی از هر دو گروه، پس آزمون به عمل آمد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه اختلال رفتاری آخنباخ فرم سیاهه رفتاری کودک (CBCL) بود و به علت برقرار نبودن مفروضه مبتنی بر نرمال بودن توزیع، برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار ناپارامتریک U من ویتنی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بازی درمانی اضطراب/ افسردگی دانش آموزان آزار دیده جسمانی- هیجانی را کاهش می دهد. اما اختلالات رفتاری، پرخاشگری، گوشه گیری/ افسردگی و مشکلات توجه دانش آموزان آزاردیده جسمانی- هیجانی را کاهش نمی دهد و با اینکه بازی درمانی تاثیرگذار بوده است و درون گروه باعث کاهش این اختلالات شده است اما این تاثیر به اندازه ای نبوده که تفاوت بین گروه ها از لحاظ آماری معنادار شود

خلاصه ماشینی:

"(به تصویر صفحه مراجعه شود) همان‌گونه که در جدول 6 مشاهده می‌شود گروه آزمایش مجموع رتبه‌ای بالاتری نسبت به گروه کنترل به دست آورده است و این نشان می‌دهد که بازی‌درمانی مؤثر بوده است اما این تأثیر به اندازه‌ای نبوده که تفاوت بین گروه‌ها از لحاظ آماری معنادار شود. بحث و نتیجه‌گیری همان‌گونه که گفته شد در این پژوهش اثربخشی بازی‌درمانی بر کاهش اختلالات رفتاری دانش‌آموزان آزاردیده جسمانی-هیجانی 9-12 ساله شهر تهران مورد بررسی قرار گرفته است و یافته‌های حاصل از U من ویتنی(جدول 2)نشان می‌دهد که فرضیه اول تأیید نمی‌گردد البته جدول 2 نشان می‌دهد بازی‌درمانی تأثیرگذار بوده است و درون گروه باعث کاهش اختلالات رفتاری شده است اما این تأثیر به اندازه‌ای نبوده که تفاوت بین گروه‌ها از لحاظ آماری معنادار شود. البته جدول 3 نشان می‌دهد که بازی‌درمانی تأثیرگذار بوده است و درون گروه باعث کاهش پرخاشگری شده است اما این تأثیر به اندازه‌ای نبوده که تفاوت بین گروه‌ها از لحاظ آماری معنادار شود. البته جدول 5 نشان می‌دهد که بازی‌درمانی تأثیرگذار بوده است و درون گروه باعث کاهش گوشه‌گیری/افسردگی شده است اما این تأثیر به اندازه‌ای نبوده که تفاوت بین گروه‌ها از لحاظ آماری معنادار شود. البته جدول 6 نشان می‌دهد که بازی‌درمانی تأثیرگذار بوده است و درون گروه باعث کاهش مشکلات توجه شده است اما این تأثیر به اندازه‌ای نبوده که تفاوت بین گروه‌ها از لحاظ آماری معنادار شود."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.