Skip to main content
فهرست مقالات

مصلحت به مثابه قاعده/ درآمدی بر فقه سیاسی امام خمینی

نویسنده:

(1 صفحه - از 27 تا 27)

کلید واژه های ماشینی : فقه سیاسی امام‌خمینی، سیاسی، فقه سیاسی امام، اجتهاد، مصلحت، امام، امام‌خمینی، فقه سیاسی شیعه، تحول فقه سیاسی شیعه، پیوند اجتهاد و عمل سیاسی

خلاصه ماشینی:

"پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیااز دیدگاه امام چنین فقاهت و اجتهادی،شرط کافی فهم آموزه‌هایسیاسی به شیوه اجتهادی است؟پاسخ به این پرسش،ما را بایکدیگر از مختصات فقه سیاسی امام خمینی آشنا می‌سازد که درادامه به تنضیح آن می‌پردازیم. امام خمینی در کتاب اجتهاد و تقلید تلاش می‌کند بر ایناساس،مرجعیت اجتهاد و فهم اجتهادی را در عرصه‌های قضاوتو حکومت در دوران غیبت مورد بررسی قرار دهد و در نهایت درسخنرانی‌ها و درس خارج خود که در قالب دو کتاب«حکومتاسلامی»و«کتاب البیع،مبحث ولایت فقیه»ارائه و منتشرگردیدند،این ایده را در قالب نظریه ولایت فقیه مطرح می‌کنند. صدور فتوا از سوی مجتهد وتصمیم‌گیری در عرصه سیاسی از سوی فقیه حاکم بدون توجه بهمقتضیات زمان و مکان معتبر و کافی نبوده،در نتیجه فقه سیاسیبا ملاحظه این شرایط به مجتهد قدرت ویژه‌ای عطا می‌کند که براساس آن با احاطه کامل با شرایط و مسائل زمانی و مکانی می‌تواندفقهم صحیحی از شریعت را بدست آورد براساس آن به صدور فتواو تصمیم‌گیری مبادرت نماید. ارتباط سیاست ومصلحت و در نتیجه ارتباط اجتهاد و مصلحت را در خطاب امامبه شورای نگهبان می‌توان مشاهده کرد:«تذکر پدرانه به اعضایعزیز شورای نگهبان می‌دهم که خودشان قبل از این گیرها،مصلحت نظام را در نظر بگیرند،چرا که یکی از مسائل بسیار مهم دردنیای پرآشوب کنونی،نقش زمان و مکان در اجتهاد و نوع تصمیمگیریهاست». از مجموع ملاحظات پیشین می‌توان به این جمع‌بندیمختصر اشاره کرد که فقه سیاسی امام خمینی ارتباط وثیقیبا عمل سیاسی و مصلحت عمومی پیدا می‌کند و از این جهتبرخوردار از ویژگیهایی می‌گردد که آن را متفاوت از برخیدیگر از فقها می‌سازد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.