Skip to main content

پژوهشی پیرامون دو نمایشنامه ی در انتظار گودو و پایان بازی

تئاتر قرن بیستم فرانسه،متأثر از دو جنگ جهانی اول و دوم،دستخوش تحولاتی شد که بارزترین‌ آن به کار نهادن و دگرگون کردن اصول نمایشی مرسوم تا به آن زمان بوده است.ساموئل بکت‌ (Samuel Beckett) که بی‌شک از نام‌آوران و مبتکران عرصه تئاتر آوانگارد است،در جستجوی تئاتری‌ با قالبی عریان و به دور از قراردادهای نمایشی و مقررات صحنه است.تئاتر بکت را می‌توان مقطع و سرآغاز شیوه نوینی در سبک نوشتاری،شخصیت‌پردازی و گره‌گشایی نهایی در نمایش به‌شمار آورد. تئاتر بکت که در زمرهء تئاتر فلسفی جای می‌گیرد،فلاکت و نگون‌بختی انسان گرفتار در دنیایی پوچ را نشان می‌دهد که با فروپاشی ارزش‌های دیرینه و امکان‌ناپذیر شدن هم کنشی معنادار بین انسان‌ها معنای‌ زندگی در آن رنگ باخته است.بی‌گمان بکت-که یکی از پیام‌آوران انحطاط در عصر حاضر است-با زیرکی خاصی با برملا کردن روابط غیر انسانی و حیات معنا باخته آمیخته خود در جستجوی جامعه‌ای‌ انسانی با شالوده‌های معنادار است.بکت سعی دارد مشکلات انسان معاصر را به تصویر بکشد؛انسانی‌ که می‌کوشد جایگاه خود را در این جهان پیدا و خود را با شرایط آن سازگار کند.این جستار فرصتی‌ است تا بیش‌ازپیش با جهان تئاتری بکت که سرشار از ایهام و مضامینی تکان‌دهنده است،آشنا شویم.

کلیدواژه ها : بکت ،تئاتر معاصر ،انسان معاصر ،نمایش ،در انتظار گودو ،پایان بازی

  • دانلود HTML
  •   
    دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

)