Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی اثرات انتقال متقاطع تمرینات قدرتی یک طرفه بر سازگاری عصبی - عضلانی فلکسورهای آرنج

نویسنده: ؛ ؛ ؛

پاییز 1385 - شماره 12 علمی-پژوهشی (20 صفحه - از 51 تا 70)

کلیدواژه ها : انتقال مقاطع ،حداکثر انقباض ارادی ،تمرینات یک طرفه ،الکترومیوگرافی

کلید واژه های ماشینی : انتقال متقاطع تمرینات قدرتی ،اثرات انتقال متقاطع تمرینات ،اثرات انتقال متقاطع ،انتقال متقاطع ،تمرینات قدرتی یک‌طرفه ،آرنج ،تمرینات قدرتی ،الکترومیوگرافی ،انقباض ارادی ،متقاطع ،بررسی اثرات انتقال متقاطع ،عضو تمرین نکرده ،بازویی ،قدرتی یک‌طرفه بر سازگاری ،سر بازویی ،عضو تمرین ،عضو تمرین‌کرده ،عضلهء دو سر ،عضلانی فلکسورهای آرنج ،فلکسورهای آرنج ،تمرین نکرده ،غیر برتر گروه تجربی ،گروه تجربی ،عضو غیر برتر گروه ،یک‌طرفه ،سر بازویی عضو غیر ،بازویی عضو غیر برتر ،گروه کنترل ،عضلهء ،سر بازویی عضو برتر

هدف پژوهش حاضر،تعیین اثرات انتقال متقاطع تمرینات قدرتی یک طرفه بر سازگاری‌ عصبی-عضلانی فلکسورهای آرنج بود.آزمودنی‌های این پژوهش را 24 داوطلب مرد سالم(سن:83/1(به تصویر صفحه مراجعه شود)63/20 سال،قد:05/4(به تصویر صفحه مراجعه شود)88/173 سانتیمتر،وزن:64/7(به تصویر صفحه مراجعه شود)04/72 کیلوگرم)بدون سابقهء آسیب در مفاصل و عضلات شانه و دست تشکیل می‌دادند که‌ به صورت تصادفی به دو گروه کنترل(12 نفر)و تجربی(12 نفر)تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تجربی تمرین قدرتی ایزوتونیک را روی فلکسورهای آرنج دست غیر برتر 3 بار در هفته به مدت 10 هفته انجام دادند.داده‌های الکترومیوگرافی سطحی شامل‌ انتگرال الکترومیوگرافی از عضلات موافق(دو سر بازویی)و مخالف(سه سر بازویی)در حالت حداکثر انقباض ارادی فلکشن آرنج،محیط بازو و حداکثر انقباض ارادی مربوط به‌ فلکسورهای آرنج برای هر دو عضو برتر و غیر برتر در پیش آموزن و پس آزمون مورد اندازه‌گیری قرار گرفت.برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آماری t مستقل و وابسته‌ استفاده شد.نتایج نشان داد که افزایش معناداری(05/0> (P در انتگرال الکترومیوگرافی‌ عضلهء دو سر بازویی و حداکثر انقباض ارادی فلکسورهای آرنج و در مقابل کاهش معناداری‌ در انتگرال الکترومیوگرافی عضلهء سه سر بازویی به دنبال 10 هفته تمرین در هر دو عضو تمرین کرده و تمرین نکرده در گروه تجربی وجود داشت؛در حالی که این تفاوت در گروه‌ کنترل مشاهده نشد.همچنین افزایش معناداری(05/0> (P در هایبرتروفی عضو غیر برتر گروه تجربی مشاهده شد.این در حالی است که تغییرات در عضو برتر گروه تجربی و هر دو عضو گروه کنترل معنادار نبود. نتایج کلی این پژوهش نشان می‌دهد که تمرینات قدرتی یک طرفه باعث افزایش‌ سازگاری‌های عصبی و همچنین قدرت ایزومتریکی فلکسورهای آرنج نه فقط در عضو تمرین کرده بلکه در عضو تمرین نکرده طرف مقابل نیز می‌شود و قدرت کسب شده در عضو تمرین نکرده ناشی از تغییر در مورفولوژی عضله نمی‌باشد.در نتیجه مکانیسم‌هایی که بر اساس آنها انتقال مقاطع صورت می‌گیرد،ممکن است به واسطه عوامل عصبی مرکزی‌ توضیح داده شود.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.