Skip to main content
فهرست مقالات

نهضت امام حسین از منظر امر به معروف و نهی از منکر

نویسنده:

(29 صفحه - از 220 تا 248)

کلید واژه های ماشینی : ضرر، امام، وجوب، فقه، معروف، نه‌ی از منکر، خدا، تأثیر، نفی، احکام

خلاصه ماشینی: "امام فرمود: «إنطلقا فلا تسمعا لی واعیة و لا تریا لی سوادا فإنه من سمع واعیتنا أو تری سوادنا فلم یجبنا أو یغثنا کان حقا علی الله عزوجل أن یکبه علی منخریه به فی النار؛ از اینجا دور شوید؛ تا فریاد کمک خواهی‌مان را نشنوید و ما را نبینید، زیرا آن‌که ندای یاری طلبیدن ما را بشنود یا ما را ببیند، اما لبیک نگوید و یاریمان نکند، سزاوار است خدای عزوجل او را به صورت درون آتش افکند!»(7) تمامی مطالب گذشته می‌نمایاند امام(ع) واجب را منحصر به خود نمی‌دانست و خویش را استثنایی میان امت ـ چنان‌که نگرش نخست می‌گوید ـ نمی‌شمرد، گرچه ایشان برای انجام واجب، سزاوارتر و مشتاق‌تر به آن بود و از همه مردم بیشتر بدان اعتقاد و ایمان داشت. » نقد سخن استدلال به عموم آیات و اخبار، اعم از مدعاست، زیرا این عموم در بردارنده حالت چهارمی است: اگر عادتا دانسته شود حتی با نهی، منکر ترک نشده، با امر، معروف محقق نمی‌شود، و این همان حالتی است که مقصود شرط [=احتمال تأثیر] است، که در این صورت وجوب امر و نهی ساقط می‌شود. 8. آخرین دلیل آن است که اخیرا بدان اشاره کردیم؛ یعنی دلالت حدیث «لا ضرر و لا ضرار» بر وجوب امر به معروف و نهی از منکر، حتی اگر بدانیم ضرری به جان و مال می‌رسد، چه رسد به اینکه صرف احتمال باشد، که مشهور در این حالت نفی وجوب کرده است، بر این اساس که قاعده نفی ضرر فقط بر احکام وجودی حکومت ندارد ـ چنان که مکتب نو اصولی امامیه می‌گوید ـ بلکه احکام عدمی را نیز در بر می‌گیرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.