Skip to main content
فهرست مقالات

زبان فارسی در هندوستان

سخنران:

کلید واژه های ماشینی : هند، زبان فارسی، زبان فارسی در هندوستان، زبان فارسی در هند، ایران، زبان اردو، ادبی، تاریخ هندوستان نوشته‌شده بزبان فارسیست، شاعر، هند میعاد ادبیات زبان فارسی

خلاصه ماشینی:

"از نظر معنوی روابط زبانهای ایرانی و هندی که از یک ریشه‌اند مخصوصا زبان اوستا یا سنسکریت و روابط مذاهب و ادیان ایران پیش از اسلام با مذاهب و ادیان‌ قدیم هند نیز از بدیهیاتی است که بیش‌وکم همه میدانند و در کتابها درج شده است‌ و چنانکه داستانهای ملی ایرانی که در اوستا و شاهنامه هست دور یک و داومها بهارته‌ دو کتاب دینی و ادبی هند نیز دیده می‌شود و برخی از نام‌های پهلوانان اساطیری دو کشور شباهت بسیار بیکدیگر دارند در میان تصوف ایران و معتقدات هندوان قدیم‌ نیز مناسبات فراوان هست و زندگی برخی از مشایخ تصوف ما شباهت فوق العاده با زندگی بودا دارد در هزار و چهارصد سال پیش ازین یعنی در 369 قمری ناصر الدین سبکتکین که‌ تربیت شده و دست‌پرورده دربار سامانیان بود و با لشگریان ایرانی و فارسی‌زبان‌ خود بهند رفت و از آن پس زبان فارسی در آن کشور بهمان اندازه ایران رواج داشته‌ است و بجرأت می‌توان اندوخته هزارساله این زبان را بدو قسمت تقسیم کرد و گفت‌ یک قسمت از آن در ایران و قسمت دیگر در هندوستان فراهم شده است. حتی در دوره‌ای که هندوستان استقلال خود را از دست داد و زبان فارسی از آن رواج خود افتاد سرایندگان هند دست از این زبان و سرودن باین زبان بر نداشته‌ و درین دوره چند شاعر بزرک در هند پدید آمده‌اند که میرزا اسد اله خان غالب‌ دهلوی سردسته ایشانست و آخرین شاعران بزرک مانند میر غلام علی آزاد بلگرامی‌ و سراج الدین علی خان آرزو و شبلی نعمانی و محمد اقبال دنباله کار پیشینیان خود را گرفته و یکی از بهترین شاعران فارسی‌زبان هند غلام قادر گرامی تا اوایل قرن حاضر در حیدرآباد دکن می‌زیست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.