Skip to main content
فهرست مقالات

سفره های کهن ایرانی

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : سفره، جشن، نوروزی، ایرانیان، سفره‌های کهن ایرانی، آیین، زرتشتیان، مراسم، سفره‌ی نوروزی، نماد

خلاصه ماشینی:

"سفره‌ی مراسم بر صفه یا میزی بلندتر از سطح زمین گسترده می‌شد و از ارزش و قداست فراوانی نزد ایرانیان باستان برخوردار بود، زیرا آنان می‌پنداشتند که ظرف و مظروف آیینی در سفره هریک نمادی از جلوه‌های اهورا مزدا است. برخی از وسایل درون سفره به‌طور معمول در بیش‌تر سفره‌های آیینی به صورت ثابت و همیشگی دیده می‌شد، نظیر:کتاب دینی، شمعدان با شمع روشن یا چراغ روشن، آب، آیینه، گلابدان پر از گلاب، گلدان با گل‌های فصل یا مورد سبز، ظرفی از میوه‌های فصل، سینی خشکبار و آجیل ویژه‌ی مراسم، آتشی پر از آتش با ظرفی از چوب‌ها یا دانه‌های خوش‌بو کننده‌ی هوا مانند اسپند، سایر وسایل سفره با توجه به نوع آیین متغیر بود. میوه و فرآورده‌های فصلی از میان میوه‌های فصل، این میوه‌ها بیش‌تر در سفره‌های نوروزی دیده می‌شد: -نارنج نارنج، نمادی از گوی زمین در کیهان را در ظرف آب می‌انداختند و گردش آن بر روی آب را نمودار گذشتن برج‌های دوازده‌گانه و تحویل سال تصور می‌کردند. *چهارشنبه سوری پیش از آغاز نوروز و ده روز مانده به آخر هر سال، در میان ایرانیان باستان مرسوم بود که برای شادی فروهر درگذشتگان مراسمی را با نیایش اهورا مزدا همراه با آتش‌افروزی و گستردن سفره اجرا می‌کردند. کتاب اوستا، گلدان گل و سرو، شمعدانی یا شمع یا چراغ روشن، آتشدان با چوب سندل و کندر، سینی لرک شامل هفت نوع میوه‌ی خشک مقدس و فاسدنشدنی و کم‌حجم که به وسیله‌ی موبد تبرک شده، میوه‌ی تازه، نقل سفید، شیرینی، قند سبز و بشقابی کوچک که مخلوطی از برنج، جو و برگ‌های خشک آویشن در آن ریخته شده در سفر به طرزی زیبا و منظم چیده می‌شد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.