Skip to main content
فهرست مقالات

اقیانوس بی کران شعر

نویسنده:

(2 صفحه - از 40 تا 41)

کلید واژه های ماشینی : شعر، اقیانوس، شاعر، عطارد، اقیانوس بی‌کران شعر، صخره، نور، علی موسوی گرمارودی، مخاطب، تصویر شاعر در ساحل اقیانوس

خلاصه ماشینی: "ولی با این حال به کار خود ادامه می‌دهد و هنوز بر همان صخره ایستاده است‌ با جامی تهی: «دگر باره چون موجی پیش می‌رسد جام را چون داسی قوس می‌دهم تا از سرخوشه آب دسته‌ای واچینم» در این بند نیز گره گشایی در شعر صورت‌ نمی‌گیرد. پرسشی که اینک پیش می‌آید این است، که شاعر از چه چیزی حرف می‌زند؛راستی شاعر کجا ایستاده است و این کدام اقیانوسی است،که هم با شاعر به اندازه یک دست(یا یک وجب)فاصله دارد و هم به اندازه درازای تاریخ!تا اینجا چیزی از ابهام‌ نخستین شعر و تصویر شاعر در ساحل اقیانوس و رفتارش با موج کاسته نشده است. اصلا عطارد اینجا چه کار می‌کند و چه رابطه‌ای با اقیانوس دارد؟و هنوز مخاطب دارد در ذهن خود به دنبال پاسخی برای این همه پرسش‌ می‌گردد که ناگهان چشمش به بند یا مصراع پایانی شعر می‌خورد و می‌خواند: «نهج البلاغه را می‌بندم» و چنین است که شعر با همین یک مصراع ساده و روان فرجام می‌گیرد و به تمام پرسش‌های مخاطب‌ پاسخ می‌دهد."

صفحه:
از 40 تا 41