Skip to main content
فهرست مقالات

هستم اگر می روم

مصاحبه شونده:

(4 صفحه - از 64 تا 67)

کلید واژه های ماشینی : عکاسی، عکس، دوربین، جانباز، جنگ، ورزش، انقلاب، جوانان، علاقه، عکاس زمان جنگ میدان

خلاصه ماشینی: "کار ما با ثبت لحظه‌ها توسط نور و مقوله فیزیکی و شیمیایی انجام می‌گیرد ولی آنچه که قرار است تأثیر بگذارد، بیان احساس عکاس به مخاطب به واسطه همین دریچه و زاویه دید است. برای اینکه فکر می‌کند به واسطه‌ این قضیه خدمتی به مملکت خود می‌کند،چون می‌خواهد این‌جان‌فشانیها و رشادتها را ثبت کند. ممکن است با رمان و کتاب نشود ولی با تصویر می‌توان‌ این کار را کرد. امروز هم‌ باید به این بچه‌های عکاس بها داد؛وگرنه هر چقدر هم تولید خوب صورت‌ بگیرد،اگر متولی نداشته باشد از بین می‌رود. البته زمان جنگ و انقلاب هم این‌ کارها متولی خاصی نداشت؛خودجوش بود. اگر دانشجو واقعا اولویتش عکاسی باشد،خوب است ولی متأسفانه از جاهای دیگر سرریز یا زده می‌شود یا صرفا برای گرفتن مدرک در رشته عکاسی می‌آیند. در آن برهه حس می‌کند که باید آن‌ باشد ولی بعد از جنگ چون دیگر حمله به مملکت و ناموس نیست،می‌ماند. تنها جایی که می‌شد بچه‌ها باز دوباره مثل‌ زمان جنگ حرفشان را بزنند،مقوله ورزش بود. بچه‌ها خیلی تعهد دارند و برای مسابقات از روستاها جمع می‌شوند و یک روز تمرین می‌کنند و بعد هم مدال می‌آورند. اگر بچه‌ها برد و قهرمانی داشتند،به‌ واسطه همان همت و غیرت جبهه‌ها بود که در ورزش جانبازان تداوم داشت. کاش آن خاطرات ما در عملیاتها به شکل مصور بود؛شکست حصر آبادان، گرفتن پادگان،درگیری جلوی دانشگاه،درگیری بین ایران و عراق که گرد و خاک می‌شد،همدیگر را نمی‌دیدیم،یکی دستش قطع شده بود،یکی را موج‌ گرفته بود،حملاتی که برای شکستن خط بود،گروههای 22 نفره،تصویرها خیلی زیاد است ولی متأسفانه همه بایگانی ذهن است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.