Skip to main content
فهرست مقالات

اعتلای نویسندگی در دوره تیموریان

نویسنده:

(6 صفحه - از 43 تا 48)

کلید واژه های ماشینی : امیر علیشیر نوائی، سرپرستی امیر علیشیر نوائی تالیف، دوره تیموریان، نامی امیر علیشیر نوائی معنون، شعر، تاریخ، قرن نهم، مولانا، تذکره، هرات

خلاصه ماشینی:

"این کتاب در اوایل سال 906 هـ تالیف گردیده است بنا به شواهدی خواندمیر از عنایات و الطاف امیر علیشیر بهره کافی و وافی داشته است و از اوان جوانی خود تا زمانی‌ که امیر علیشیر بقید حیات بود در سلک مقربین او بشمار میرفته است-قرب خواندمیر به نوائی‌ باندازه‌ای بوده است که وی در تاریخ حبیب السیر و چگونگی پایان خورشید حیات‌ امیر علیشیر نوائی را با اندوه فراوان و تاسف عمیق شرح داده است دولتشاه سمرقندی امیر دولتشاه بن علاء الدوله بختی شاه الغازی سمرقندی مولف یکی از معروفترین تذاکر شعر فارسی یعنی تذکره الشعرای دولتشاه میباشد-وی را امیر علیشیر نوائی در تذکره مجالس‌ النفائس طبع موزون و سلامت و استقامت ذهن معرفی نموده است-دولتشاه طبع شعر نیز داشته‌ است با وجود سمت امارتی که وی میداشت همواره نسبت به امیر علیشیر مراتب احترام و بزرگداشت را کاملا رعایت میکرد از همین جهت وی تذکره معروف خود را به امیر کبیر علیشیر نوائی تقدیم داشته است. عاقبت رای راستی راجح آمد چنانچه گفت مخدوم من این معما را از قبل یاد دارم امیر مدتی سر در پیش افکند و بعد گفت عزیزان می‌دانید سر سخن وی چه معنی دارد؟ یعنی اظهار قدرت میکند و میگوید اگر این نباشد دیگری‌ایس امیر معمای دیگر را نپرسیدند و لطف بسیاری نمودند- مولانازاده ابهری: خواجه عماد الدین المعروف به مولانازاده ابهری یکی از دانشمندان برجسته نیمه‌ دوم قرن نهم بوده است وی کتاب مشکواه خود را بنام امیر علیشیر نوائی معنون کرده است‌ بدلیل اینکه نویسندگان متعددی در اواخر قرن نهم و اوائل قرن دهم به نحوی از انحاء بنا به تشویق و حمایت امیر علیشیر آثار عدیدهء از خود باقی گذاشته‌اند و نیز بدین جهت که‌ آثار نویسندگی و سخنوری در آن دروه تقریبا همزمان بظهور میرسید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.