Skip to main content
فهرست مقالات

نکته های بلاغی در تفسیر طبری

نویسنده:

(20 صفحه - از 100 تا 119)

کلید واژه های ماشینی : طبری، قرآن، بلاغی، تفسیر طبری، عرب، تفسیر، شعر، کلمه، خدا، کتاب

خلاصه ماشینی:

"طبری در تفسیر بزرگ خود بیش از فراء و دیگر مفسران پیش از خود، از بلاغت قرآن بحث کرده و به برخی از تفاوتهای کلمه‌ای قرآن، ا شاره دارد، مثلا گفته است:تفاوت«الحمد لله»در نخستین آیه سوره حمد با«حمدا لله»در این است که در«الحمد لله»عمومیت بیشتر استنباط می‌شود و خوانند درمی‌یابد که جمیع محامد و شکر کامل و حمد همه موجودات از آن خدا و برای خدا است و اگر گفته می‌شد:«حمدا لله»آن عمومیت و شمول، استنباط نمی‌شد و تنها حمد قائل و گوینده را شامل می‌شد. در بحث از آیات‌«مالک یوم الدین»وایاک نعبد و ایاک نسعین»(سوره حمد/4 و 5)طبری، اشارتی به صنعت التفات کرده، البته نه با لفظ التفات، بلکه با این عنوان که عرب وقتی می‌خواهد درباره چیزی سخن بگوید، از خطاب به غیبت و از غیبت به خطاب عدول می‌کنند، همانطور که مثلا به شخص می‌گویند: «قد قلت لاخیک:لو قمت لقمت»و قد قلت لاخیک لو قام لقمت و نیز برای التفات از غیبت به خطاب، شعر هذلی را مثال آورده که گفته است: یا لهف نفسی کان جدة خالد و بیاض وجهک للتراب الاعفر که از غیبت به خطاب عدول کرده است. »(بقره/10)طبری به حذف و اسناد فعل به غیر فاعل اصلی اشاره کرده و گفته است:در واقع معنای اصلی آیه چنین است:«فی اعتقاد قلوبهم الذین یعنقدونه فی الدین و التصدیق بمحمد(ص)و بما جاء به من عند الله مرض و سقم»بیماری قلبی منافقان و دو رویان، در این آیه شک و تردید آنان است در نبوت پیامبر و آنچه که بر او نازل شده(-قرآن مجید)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.