Skip to main content
فهرست مقالات

پیشینه نشانه گذاری

نویسنده:

(8 صفحه - از 92 تا 99)

کلید واژه های ماشینی : نشانه، درنگ، زبان، فارسی، ویرگول، سخن، خط، کاستی، نقطه‌گذاری، عروضی

خلاصه ماشینی:

"چون نقطه ویرگول در میان جمله‌هایی جای گرفته که در زمینه و بافت معنایی کمال پیوستگی را دارند،پس آوردن درنگ گونه‌ای میان‌ آنها شایسته زبان پارسی نمی‌نماید و ناسازرسایی است. < SC > این دوگانگی بیشتر در باز گرداندن نوشته‌های علمی و فنی پیش‌ می‌آید پس زبانهای دیگر را به گونه‌ای باید به فارسی برگرداند و نگاشت‌ تا نیاز به خط پیوند کمتر پیش آید،چون زبان شکرین فارسی زبانی‌ توانمند و کاراست با درنگ و باریک‌بینی می‌توان برای از میان بردن‌ این گونه نیازها از آن به بایستگی بهره جست. پس هر جا درنگ کنیم یا نفسی تازه نماییم نباید ویرگول یا نقطه‌ بیاوریم چون این نشانه‌ها را از بهر درنگ به کار نمی‌بریم آنها را برای‌ گویایی سخن و گشایش پاره‌ای پیچیدگیها می‌آوریم؛اگر نقطه را به کار می‌بریم برای پایان سخن است و اگر ویرگول را بایسته می‌دانیم برای‌ درست‌خوانی است،بدان روی حتی نام نهادن نشانه مکث و درنگ کامل‌ بدانها شایسته نیست. بدین روی‌ آنهایی که می‌کوشند تا به نام نوگرایی و ساده نمودن عروض برای نمونه وزن آرام و سنگین‌ رباعی(مفعول مفاعیل مفاعیل فعل)و شاخه‌های آن را به گونه(مستفعل مستفعل مستفعل فع) در بیاورند تا شمار زحافات را اندک نمایند موسیقی و آهنگ درونی شعر را به کرانی فرو نهاده‌اند و به جایگاههای درنگ واژه‌ها و همسویی آنها با مرزهای عروضی نیک نگریسته‌اند،حال آنکه‌ سرآمدان سخن و دانایان عروض در گذشته با ژرف‌نگری و ممارست و ذوق این هماهنگیها و همسوییها را به نیکی در می‌یافته‌اند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.