Skip to main content
فهرست مقالات

جایگاه امامت در کلام اسلامی

نویسنده: ؛

تابستان 1384 - شماره 24 (25 صفحه - از 167 تا 191)

کلیدواژه ها : علم کلام ،شیعیان امامیه اثنی عشری ،اهل سنت ،امامت در کلام اسلامی ،فرقه ناجیه ،متکلمان امامیه و آل نوبخت

کلید واژه های ماشینی : قم ،امامت از اصول دین ،علم کلام ،اهل سنت ،جانشینی پیامبر ،امام حسن ،علامه حلی ،امام زمان ،حضرت امام حسن ،مسئلة خلافت ،اصول دین ،سید حسن ،تعیین امام ،علمای شیعه ،امر امامت ،حضرت امام ،امیرالمؤمنین علی ،خلاف نص ،سید حسن صدر ،بن حسن ،بن ابی‌طالب ،محدث قمی ،شناخت امام ،شرح مواقف ،علمای جبل‌عامل ،شرح باب حادی‌عشر ،متکلمان شیعه ،حاج شیخ ،فرزند امام ،بن عبدالله

مسئلة خلافت (جانشینی پیامبر صلی الله علیه و آله) بعد از ارتحال رسول الله مورد اختلاف صحابه قرار گرفت. جمعی از آنان، یعنی اهل سنت، امامت را تابع انتخاب دانسته و آن را امری فقهی می دانند که به خود مسلمانان واگذار شده است و جمعی دیگر، یعنی شیعیان ، قائل به نص و انتصاب امامت شده و آن را از مسائل کلامی دانسته اند. مؤلف در این مقاله سعی کرده با دلایل عقلی و نقلی، کلامی بودن آن را اثبات کند و این بحث را به گونه‌‌ای بررسی کند که حافظ وحدت و دور از دامن زدن به اختلافات شیعه و سنی باشد. نگارنده به پیروی از بزرگان امامیه بر آن است که امام باید معصوم و در عقاید و اخلاق حسنه، به ویژه علم و عدالت افضل امت خود باشد و چون تشخیص و احراز قطعی عصمت و افضل بودن از دیگران برای مردم عادی میسر نیست، تعیین امام واجد شرایط منحصر به تعیین خدا و ابلاغ از طرف پیامبر (صلی الله علیه و آله) است. بنابراین، با انتخابات و آرای ملت نمی توان شخصی را به عنوان جانشینی پیامبر(صلی الله علیه و آله) معین کرد. نقش ملت بعد از نصب وی در تحصیل قدرت و اتمام حجت مؤثراست. نگارنده برای اثبات این مدعا این مقاله را در 3 فصل و یک خاتمه به پایان می برد و آن چه را در این ادعا شده با دلایل عقلی و نقلی به اثبات می رساند[1].

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.