Skip to main content
فهرست مقالات

سرمقاله

(4 صفحه - از 2 تا 5)

خلاصه ماشینی:

"سیاست اصولا بمعنی اقدام برای اصلاح جامعه‌ و هدایت مردم به راهی است که خوشبختی و رستگاری‌ آنان را در دنیا و آخرت تأمین کند؛بنابراین،اهداف‌ سیاسی هرگز نباید از اهداف خلقت انسان که در تعالیم‌ دینی بروشنی تبیین شده است،فاصله بگیرد؛اما با تأسف باید گفت که دو واژهء دیانت و سیاست-همچون‌ دیگر واژگان اصیل و ارجمند-در طول تاریخ از سوی‌ نیرنگ بازان و فریبکاران مورد سوء استفاده و تحریف‌ قرار گرفته و از معنی حقیقی خود تهی گشته‌اند. این‌ خیانت بزرگ به آرمانهای والای انسانی،پس از رحلت‌پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم شتاب بیشتری یافت‌ و دنیا طلبان و سیاست بازان،با تبلیغات گسترده و مؤثر، چنین وانمود کردند که سیاست،یعنی دروغ و فریب‌ و نیرنگ و خیانت؛و دیانت،یعنی گوشه گیری و پرهیز از امور سیاسی و حکومتی و پرداختن به عبادتهای انفرادی؛ استدلال آنان این بود که بدون دروغ و مکر و حیله‌ نمی‌توان سرزمینی را اداره نمود و در معاملات و معادلات‌ سیاسی فعالانه شرکت جست؛در حالی که چنین‌ شیوه‌هایی از نظر دینی محکوم و مطرود است؛بنابراین، افراد پارسا و پرهیزگار باید خود را از مسائل و جریانات‌ سیاسی برکنار نگاه دارند. امروز یک سیاستمدار آگاه و دور اندیش،بحران‌ معنویت در غرب را هوشیارانه می‌بیند و بخوبی‌ درمی‌یابد که شمارش معکوس برای فروپاشی تمدن‌ غربی-چنانکه پیشتر در مورد شرق پیش بینی نمودیم- آغاز شده است؛با اندکی تأمل روشن می‌شود که تنها آیین مقدس اسلام می‌باشد که از چنان توانایی، شایستگی و تحرکی برخوردار است که می‌تواند خلأ ایدئولوژیک این روزگار را بخوبی پر کند،به شرط آنکه‌ سیاستمداران مسلمان،آن گونه که وظیفهء مکتبی آنان‌ حکم می‌کند،با ذکاوت و زیرکی عمل کنند و این فرمان‌ گهربار امیر مؤمنان را پیوسته نصب العین خود قرار دهند: أوصیکم بتقوی الله و نظم أمرکم..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.