ناگهان خیلی زود دیر می شود: نگاهی به نمایش «گفت و گو» مقدمة ومراجعة

ناگهان خیلی زود دیر می شود سعید محبی اشاره: همیشه هم این طور نیست که تمام کارها و اوضاع روزگار و وضعیت کواکب بر وفق مراد باشد. نمایش هیچ کنش و انگیزه نمایشی شدن ندارد یعنی اینکه نویسنده که خود از استادان دانشگاه نیز محسوب می‌شود، کلاژی از آثار نمایشی که اشاره شد بر روی کاغذ ردیف کرده که تقریبا‌ هیچ ربط منطقی با بقیه اجزای نمایش ندارد. صرفا‌ نگارش دیالوگهای زنان شاخص نمایش دنیا معلوم نیست چه هدفی را به دنبال داشته است؟ البته می‌توان حدسهایی زد و اشاره به بعضی شنیده‌ها نیز کرد اما مجالی در اینجا ندارد. اما گویی این فکر که در ظاهر چیز بدی هم نیست، نتوانسته آن طور که باید و شاید در عمل متن قوی و خوبی را به وجود آورد. گویی نمایش برای طراحی صحنه و نمایش آن به روی صحنه رفته است و این با اصول نمایش که به تمام کلیت یک اثر نمایش به‌عنوان یک تن واحد می‌نگرد مغایرت دارد.