خلاصة:
به طور کلی تصور می‌شود که یادگیری زبان دوم (L2) توسط عوامل رشدی محدود شده است که یک دوره حساس را برای دستیابی به سطح مشابه زبان مادری محدود می‌کند. همسو با دیدگاه رشدی، اثرات سن در میان زبان‌آموزانی که یادگیری زبان دوم را قبل از بسته شدن دوره حساس احتمالی، اما نه بعد از آن، شروع می‌کنند، مشاهده می‌شود. برخی مطالعات نشان می‌دهند که یادگیری زبان دوم مشابه زبان مادری توسط زبان‌آموزان پس از دوره حساس به ندرت اتفاق می‌افتد. با این حال، برخی مطالعات بعدی از تبیین دوره حساس برای محدودیت‌های یادگیری زبان دوم حمایت نمی‌کنند. بر این اساس، این مطالعه برای بررسی تأثیرات محدودیت‌های رشدی بر دستیابی به لهجه، تلفظ و آهنگ زبان دوم مشابه زبان مادری توسط ایرانیانی که چندین سال را در کشورهای انگلیسی‌زبان گذرانده‌اند، انجام شد. عملکرد ۱۲۰ نفر از تازه‌واردان دیررس و زودرس ایرانی با استفاده از یک مقیاس تمایز معنایی ۶ امتیازی ارزیابی شد. آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی نمونه‌های مستقل و ANOVA) برای تحلیل داده‌ها اجرا شد (p≤ .05). همسو با سایر پژوهشگران، نتایج مطالعه نشان می‌دهد که دستیابی به سطح مشابه زبان مادری در زبان دوم توسط سن زبان‌آموزان محدود می‌شود. نتایج همچنین نشان می‌دهد که زبان‌آموزان دیررس که در یک کشور انگلیسی‌زبان زندگی کرده‌اند، به مهارت نزدیک به زبان مادری دست یافته‌اند، در حالی که زبان‌آموزان دیررسی که فقط در ایران زندگی کرده‌اند، قادر به کسب تلفظ نزدیک به زبان مادری نبودند. ما همچنین شواهد اندکی از دستیابی به سطح مشابه زبان مادری در میان زبان‌آموزان دیررس یافتیم.
ملخص الجهاز:
بر این اساس، این مطالعه برای بررسی تاثیرات محدودیت های رشدی بر دستیابی به لهجه، تلفظ و آهنگ کلام مشابه بومی در زبان دوم توسط ایرانیانی که چند سالی را در کشورهای انگلیسی زبان گذرانده بودند، انجام شد.
با این حال، پژوهشگران به نتایجی رسیده اند که از تبیین رشدی حمایت نمی کنند (Bialystok & Hakuta 1994, 1999; Birdsong, 1992; Flege 1999)، و دیگران اثرات سنی پس از بلوغ را یافته اند (Bongaerts, 1999; Cranshaw, 1997; Van Wuijtswinkel, 1994).
و چندین مطالعه (به عنوان مثال، Bongaerts, 1999; Cranshaw, 1997; Flege, 1999) پیشنهاد می کنند که نتایج قابل تعمیم نیستند، زیرا به نظر می رسد میزان دستیابی مشابه بومی به جفت های خاصی از زبان اول و دوم بستگی دارد.
این مطالعه تلاشی است برای بررسی تاثیرات بافت زبان دوم بر دستیابی مشابه بومی در لهجه، تلفظ و آهنگ زبان دوم توسط زبان آموزان ایرانی که قبل از سن بلوغ به کشورهای انگلیسی زبان وارد شده اند و کسانی که بعد از سن بلوغ وارد شده اند.
یافته ها و تفسیرهای این پژوهشگران به طور گسترده پذیرفته شده است و تبیین دوره حساس از محدودیت های اکتساب زبان دوم در متون اصلی اکتساب زبان دوم (به عنوان مثال، Gass & Selinker, 1994; Towell & Hawkins, 1994)، در یک مرور بسیار معتبر از ادبیات مربوط به اثرات رشدی (Long, 1990) و در آثار محبوب در زمینه یادگیری زبان اکتساب، مانند پینکر (1994).
نتایج این مطالعه نشان داد که شروع کنندگان دیرهنگام زبان دوم که سن ورود آنها به کشورهای صحبت کننده به زبان دوم از سن حساس (13) فراتر رفته بود، قادر به کسب تلفظ، استرس و آهنگ صدای مشابه بومی نبودند.
(
, 
, 
)
