چکیده:
aبه منظور توصیف و فهم مفهوم «ارته»(arta) به عنوان یکی از مبانی اساسی فلسفۀ سیاسی ایران باستان در کنار آرمانشهر و شاه آرمانی، به نظر می رسد نظریه های جدید «علم سیاست» که مبتنی بر رویکردهای طبیعی و پوزیتیویستی و عینیت گرا می باشند، چندان وافی به مقصود نباشند. به همین جهت در پژوهش حاضر برآنیم تا با ورود به ساحت «فلسفه سیاسی» و طرح مبانی هستی شناسی و انسان شناسی «فلسفه ایرانی»، به سیاست از چشم اندازی هستی شناسانه، فیلسوفانه، ژرف اندیشانه و حقیقت جویانه نظر افکنیم. ضرورت کار در جایی برجسته تر می گردد که توجه داشته باشیم که چه بسا به طور مشخص و بی واسطه سخنی از مفاهیم اساسی اندیشه سیاسی ایران باستان مورد بحث نباشد، اما بی تردید همچنان در پس ذهن و ضمیر انسان و اندیشه ایرانی تداوم چنین موضوعاتی را شاهد هستیم؛ البته در شرایطی که گرد تحریفات و آداب و رسومات زمینه ای و گرد و غبار تاریخی شفافیت و حقیقت آن ها را پوشانده است. به طور خاص در پژوهش پیش رو در پی پاسخ به این سوال هستیم که چه معنا، فهم و برداشتی از ایده و باوری تحت عنوان ارته یا اشه و به تبع آن مفهوم «خویشکاری» در اندیشه سیاسی ایران باستان مطرح بوده است؟ مفروض ما در طول مقاله این است که معنای حقیقی اشه در چارچوب تفکر معنوی ایرانی و در ساحتی هستی شناختی و با توجه به مبانی انسان شناختی و فرجام شناختی فلسفه ایرانی قابل درک بوده و از تقلیل آن به ساحتی تاریخی، عینی و مادّی که مؤید نوعی ساختار و سلسله مراتب عینی و بیرونیِ متصلّب و تغییر ناپذیر اجتماعی و سیاسی است، باید بر حذر بود.
خلاصه ماشینی:
Reflections on the Concept of Arta (Ashe) in Ancient Iran In the Light of Iranian Ontology and Anthropology 1 Habibollah Fazeli Assistant Professor, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran Majid Sarvand PhD Student, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran (Received: 25/1397 – Approved: 1397/6/19) Abstract In order to describe and understand the concept of “Arta” as one of the fundamental foundations of ancient Iranian political philosophy alongside the ideal city and the ideal king, it seems that new theories of “political science” based on natural, positivist, and objective approaches are of little efficiency.
Now, man in the lower world, whose components are all under attack and influence by Ahriman and have become an arena for the spiritual battle of the forces of good and evil, as the sum of all creation, is obliged to rely on the Minoi and eternal dimension and, of course, his own self-cultivation, meaning living in the way of righteousness and harmony and conformity with the cosmic order, while achieving happiness and truth, to purify this world from manifestations of falsehood and Ahrimanic forces and put it on the path of regaining its Minoi origin.
“Arta” 1 is fundamentally related to truth 2, Mojtabai writes about this word: “rta/asa/arta (for which we do not have a word today) in the view of the Aryans of Iran and India meant the system and Aiyin that connected the entire universe, and governed all matters, both general and specific, and all things, small and large; and the universal order 3 in the great cosmos and in the small world of humans (which was considered a representation of the great cosmos), natural order 4, social order 5, moral order 6, religious rituals 7 were all considered manifestations of it in different realms.
(
, 
, 
)
