چکیده:
از برجستهترین مباحث در تفسیر و روشهای آن، بحث تفسیر علمی است؛ علاوه بر سیر تکامل آن، مطالعه آراء و دیدگاههای مفسران و روشهای تفسیر آنها اهمیت بسیار زیادی دارد. ما تفسیر طنطاوی موسوم به «الجواهر» را از مشهورترین کتب تفسیر در عصر مدرن مییابیم که معتقد است شناخت صحیح قرآن بدون استفاده از علوم مدرن امکانپذیر نیست. همچنین، تفسیر المنار اثر محمد عبده به دلیل بهرهگیری از علوم مدرن، از والاترین تفاسیر قرآنی به شمار میرود؛ نویسنده این تفسیر تلاش کرده است تا قرآن را بر اساس نیازهای جهان مدرن و متفاوت از الگوهای تفسیری پیشین تفسیر کند و بر عقل خود تکیه نماید، اما با تأویل قرآن مخالفت میکرد و آن را وارد تفسیر خود نمیساخت. هدف از این مطالعه، بازبینی تفسیر علمی قرآن توسط طنطاوی و محمد عبده است. برخی از دانشگاهیان طنطاوی را ستودهاند و برخی دیگر او را نقد کرده و مردی رویاپرداز توصیف نمودهاند. این مطالعه متواضعانه، آراء و نظریات طنطاوی و محمد عبده را در حوزه علم بررسی کرده و انگیزههای واقعی آنها را برای انتخاب این روش جدید با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی جستجو میکند. پرسش اصلی این است: اشتراکات و تفاوتها در بهکارگیری علم تجربی برای فهم قرآن نزد طنطاوی جوهری و محمد عبده چیست؟ آیا یک فرد غیرمعصوم میتواند ادعای تفسیر تمامی آیات قرآن را داشته باشد، به گونهای که تمام زوایای علمی، عرفانی، فلسفی، اخلاقی، ادبی، هنری، روانشناختی، اجتماعی و فقهی قرآن را شامل شود؟ در نتیجه، ما نمیتوانیم عبده را در تفسیر علمی خود افراطی بدانیم، و همانطور که گفته میشود، تفسیر طنطاوی نیز یک تفسیر علمی محسوب نمیشود و نگاه او به آیات مربوط به وجود مواهب طبیعی از نوع دیگری است.
خلاصه ماشینی:
همچنین تفسیر "المنار" نوشته محمد عبده، با توجه به بهرهگیری از علوم مدرن، از والاترین تفاسیر قرآنی به شمار میرود؛ صاحب این تفسیر تلاش کرده است تا قرآن را بر اساس نیازهای جهان مدرن و متفاوت از الگوهای تفسیری پیشین تفسیر کند و بر عقل خود تکیه نماید، اما او با تاویل قرآن مخالفت میکرد و آن را در تفسیر خود وارد نمیساخت.
0 International, which permits others to download this work, share it with others and Adapt the material for any purpose متواضع، آرا و نظریات طنطاوی و محمد عبده را در حوزه علم مطالعه کرده و با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی، به دنبال انگیزههای واقعی آنها برای انتخاب این روش جدید است؛ بنابراین پرسش اصلی این است که: اشتراکات و تفاوتها در بهکارگیری علم تجربی برای فهم قرآن نزد طنطاوی جوهری و محمد عبده چیست؟ آیا یک فرد غیر معصوم میتواند ادعای تفسیر تمامی آیات قرآن را داشته باشد، به گونهای که تمام جنبههای علمی، عرفانی، فلسفی، اخلاقی، ادبی، هنری، روانشناختی، اجتماعی و فقهی قرآن را شامل شود؟ در نتیجه، ما نمیتوانیم عبده را در تفسیر علمی خود افراطی بدانیم، و همانطور که گفته میشود، تفسیر طنطاوی نیز یک تفسیر علمی محسوب نمیشود و نگاه او به آیات مربوط به وجود استعدادهای طبیعی از نوع دیگری است.
آنچه تفسیر محمد عبده را متمایز می کند این است که او در تفسیر آیات، هیچ آیهای را بدون ذکر ملاحظاتی که برای جوامع سودمند باشد، رها نکرده است؛ او از این طریق تلاش می کند مخاطبان خود را متقاعد کند که قرآن تنها مختص به دوران گذشته نیست، بلکه کتابی الهی برای همه دوران ها است، لذا بر همین اساس با قرآن برخورد کرد و توانست نیازهای بشر را در چارچوب آموزه های قرآنی برآورده سازد.