مرجع پیشوا شیخ تقی الشیرازی معرفی و نقد

خلاصه ماشینی:

شخصیتی که نمونه‌ای برجسته از رهبری اسلامی با ویژگی‌های منحصر به فرد و سازوکار رسیدن به آن است، و در ذات خود تمام صلاحیت‌های گواهی دادن بر امت را بدون تکلف یا خودنمایی جمع کرده است، شخصیت آیت الله العظمی شیخ محمد تقی الحائری الشیرازی، رهبر انقلاب بیست‌ام اسلامی در عراق است؛ کسی که سیره معنوی و سیاسی او برای نسل‌ها روشن ساخت که دستگاه مرجعیت دینی زمانی که به دنیا و رهبری سیاسی زهد می‌ورزد، بدون آنکه قصد فرار از مسئولیت‌های شرعی خود را داشته باشد یا به معنای نقص در صلاحیت‌های رهبری‌اش باشد، بلکه تنها برای آن است که به خود فرصت لازم را بدهد تا محتوای معنوی و اخلاقی این جایگاه پیشرو در سلسله مراتب حیات اجتماعی را به دست آورد. 4 نواختن بر تار طائفیت و استفاده از آن به عنوان وسیله‌ای برای سرکوب قیام‌ها و انقلاب‌ها، رویکرد قدیمی انگلیسی‌ها بوده و هست؛ همان‌گونه که پیش‌تر با سید محمد حسن شیرازی نیز انجام دادند، زمانی که سنگی در یکی از کوچه‌های سامرا پرتاب شد و کنسول بریتانیا در بغداد برای شعله‌ور کردن فتنه به سوی سامرا شتافت و پیشنهاد داد که اگر عالیجناب مایل باشند، خواهان مجازات عاملان است، اما هوشمندی سید (قدس سره) این تلاش را نقش بر آب کرد و آن را با شکست مواجه ساخت؛ بنابراین حادثه جدید چیزی جز تکرار وقیحانه آن حادثه نیست. وفات او امام میرزا شیرازی در کربلا در تاریخ (13 اوت 1920) بر اثر بیماری درگذشت؛ و گفته شده است که انگلیسی‌ها برای از میان برداشتن او و نابودی انقلاب، به او سم خورده بودند، و این اتفاق پس از گذشت یک ماه و نیم از آغاز انقلاب رخ داد.