Skip to main content
فهرست مقالات

حالت به ای ذینفع و مخاطب در زبان آلمانی و تحولات آن در زبان فارسی

نویسنده: ؛

بهار 1386 - شماره 37 علمی-پژوهشی (14 صفحه - از 89 تا 102)

کلید واژه های ماشینی : زبان روسی ،زبان فارسی ،öâùéáó ،ö¢è¿ ،áþù¿Â ،ŞùĞ ،öÄ ،ذینفع ،روسی ،ضمیر ملکی به کار ،مفعول با واسطه ،ضمیر شخصی ،ساختارهای مشابه زبان فارسی ،کتاب دستور زبان روسی ،نقش مفعول با واسطه ،اسم در نقش مفعول ،ساختار مشابه در زبان ،ضمیر ملکی ،نقش مفعول بی‌واسطه ،دستور زبان فارسی ،ملکی ،دستور زبان ،دستور زبان روسی ،مفعول بی‌واسطه ،مفعولی ،ضمایر شخصی در زبان ،نقش مفعول ،کتاب دستور زبان ،فعل جمله ،حالت‌های زبان روسی

ایران مقاله حاضر به تشریح وجه تمایز حالت به ای ذینفع ????????? ???????eco?a?????) و مخاطب (????????? ????????) در زبان روسی و طرز بیان آن ها در زبان فارسی می پردازد. هر دو حالت به طور معمول از چهار عضو تشکیل شده اند. عضو اصلی و مهم جمله، واژه ای است که در حالت به ای خواه ذینفع یا مخاطب صرف شده باشد، این هنگامی است که در هر دو ساختار از فعل استفاده کنیم. فعل جمله در اینجا دارای هدایت دستوری دوگانه (??????? ??????????) خواهد بود. در زبان فارسی، می توان نهاد را از ساختار حذف کرد. در این صورت شناسه فعل، نقش نهاد را ایفا می کند. در زبان روسی، در صورتی که فعل جمله در زمان حال یا آینده به کار رفته باشد، می توان نهاد را از ساختار حذف کرد. در این صورت شناسه فعل نقش نهاد را ایفا می کند. در زبان روسی، حذف نهاد از جملاتی که فعل آن ها در زمان گذشته بیان شده اند، مجاز نیست. وجه تمایز حالت به ای ذینفع از ساختار مشابه در زبان فارسی، در آن است که در زبان روسی یکی از اعضای شرکت کننده در جمله ضمیر شخصی است، در صورتی که در زبان فارسی، به جای ضمیر شخصی، ضمیر ملکی به کار رفته است. در زبان روسی در جملات دارای حالت به ای مخاطب، حرف اضافه به کار نمی رود، حال آنکه در ساختارهای مشابه زبان فارسی، حرف اضافه به کار می رود.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.