Skip to main content
فهرست مقالات

فرافکنی و شخصیت بخشی در شعر حافظ

نویسنده: ؛

بهار و تابستان 1385 - شماره 52 و 53 علمی-پژوهشی (24 صفحه - از 111 تا 134)

کلیدواژه ها : تشبیه ،استعاره ،بلاغت ،ایهام ،استخدام ،فرافکنی ،شخصیت‌بخشی ،وجه‌شبه

کلید واژه های ماشینی : شخصیت‌بخشی ،شخصیت‌بخشی در شعر حافظ ،شعر حافظ ،شخصیت‌بخشی در شعر ،حسن تعلیل ،فرافکنی ،استعارة مکنیه ،وجه شبه ،حافظ در شخصیت‌بخشی ،مکنیه ،زیبایی در شعر حافظ ،استعارة ،وجوه زیبایی در شعر ،شیء نسبت دهیم ،نرگس ،شیء نسبت ،استخدام و حسن تعلیل ،حاصل کار شخصیت‌بخشی ،حسن تعلیل بیت ،شخصیت‌بخشی به اشیاء ،مصراع ،اسناد به شخص ،سوز ،اسناد به نرگس ،تعلیل پنهان در مصراع ،شخصیت‌بخشی در شکل ،اسناد به انسان ،مهم‌ترین وجوه زیبایی ،ارتباط با شخص ،مهم‌ترین ابزارهای حافظ

شخصیت‌بخشی یکی از مهم‌ترین صورت‌های خیال است که به شکل‌های مختلف در شعر می‌آید و معمولا با صنایعی همچون ایهام یا استخدام و حسن تعلیل همراه است. شخصیت‌بخشی به مثابة نوعی تشبیه یا استعاره دارای دو رکن است؛ یکی شخص و دیگری شیء. هرگاه ویژگی یا فعلی انسانی را به شیء نسبت دهیم یا به بیان دیگر در شیء فرافکنیم، حاصل کار شخصیت‌بخشی خواهد بود. این نوع تصویرپردازی یکی از مهم‌ترین وجوه زیبایی در شعر حافظ است. حافظ به شکل‌های مختلف به اشیاء شخصیت انسانی بخشیده و در این کار توفیق کم‌نظیری داشته است. مهم‌ترین ابزارهای حافظ در شخصیت‌بخشی به اشیاء، تشبیه، استعاره و ایهامی است که در وجه شبه یا جامع استعاره یا استعارة تخییلیه‌ای که لازمة استعارة مکنیه است وجود دارد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.