مقالة

خلاصة:

«پوچ‌گرایی» تفکری است که ریشه در عوامل مختلفی مانند فقر آرمان، ماده‌گرایی، نداشتن هدف، مرگ‌اندیشی، شکست‌ها و... دارد که در ادوار مختلف به بحران‌های عمیقی در زندگی بشر منجر شده است. برخی «پوچ‌گرایی» و «نیهیلیسم» را دو مقولۀ نزدیک‌به‌‌هم و حتی یکسان می‌دانند؛ ولی واقعیت این است که این دو ازلحاظ معنایی، تفاوت‌هایی با هم دارند؛ در نظر یک انسان پوچ‌گرا، ارزش‌ها و هدف‌ها سقوط می‌کنند؛ اما در نیهیلیسم اساساً ارزش یا هدفی وجود ندارد. در میان نویسندگان معاصر افرادی همچون صادق هدایت نویسندۀ روشنفکر ایرانی و ساموئل بکت نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس ایرلندی که به‌حق او را «پدرخواندۀ پوچی» نامیده‌اند، پیام‌آوران فلسفۀ پوچی هستند. هدف نویسندگان در این مقاله، بررسی تطبیقی «پوچ‌گرایی» در آثار مشهور این دو نویسندۀ بزرگ با تأکید بر دو اثر معروف آن‌ها به نام‌های «مالون می‌میرد» و «بوف کور» است. نوع پژوهش حاضر، توصیفی_تحلیلی و شیوۀ گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای و فیش‌برداری از کتاب‌های دو نویسنده و بررسی محتوای آثارشان است. مطالب جمع‌آوری‌شدۀ موردتحلیل نشان می‌دهد که این دو نویسنده ازلحاظ فکری علاوه بر شباهت‌های زیاد فکری، تفاوت‌هایی نیز با هم دارند؛ هر دو به تأثیر از مکتب سورئالیستی، محاکات را از عالم بیرون به عالم درون برده و با استفاده از افکار و خیالات خود، جهان را پوچ و یأس‌آلود نشان می‌دهند، با این تفاوت که عقاید و نظریات بکت در این داستان بیشتر به «پوچ‌گرایی فلسفی» و عقاید هدایت به آراء و نظریات «نیهیلیست‌ها» نزدیک است.

خلاصة: (مترجم بواسطة الذكاء الاصطناعي)

ان «العدمیه» هی فکر جذورها تکمن فی عوامل متعدده مثل الفقر الایدیولوجی، المادیه، فقدان الهدف، التفکیر فی الموت، الاخفاقات، وما الی ذلک، والتی ادت فی فترات مختلفه الی ازمات عمیقه فی حیاه الانسان. یعتقد البعض ان «العدمیه» و«النیهیلیه» مفهومین متقاربین وحتی متطابقین؛ ولکن الحقیقه هی ان هناک اختلافات بینهما من حیث المعنی؛ فی نظر الشخص العدمی، القیم والاهداف تسقط؛ اما فی النیهیلیه، فلا وجود للقیم او الاهداف علی الاطلاق. من بین الکتاب المعاصرین، هناک اشخاص مثل صادق هدایت الکاتب الایرانی المثقف وصمويیل بیکیت الکاتب والمسرحی الایرلندی الذی یسمونه بحق «العراب العدمیه»، هم رسل فلسفه العدمیه. هدف الکتاب فی هذه المقاله هو دراسه مقارنه بین «العدمیه» فی الاعمال الشهیره لهذین الکاتبین الکبیرین مع الترکیز علی اثنین من اشهر اعمالهما وهما «مالون یموت» و«البومه العمیاء». نوع هذا البحث هو وصفی-تحلیلی وطریقه جمع المعلومات تعتمد علی المصادر المکتبیه وتسجیل الملاحظات من کتب الکاتبین ومراجعه محتویات اعمالهما. ان التحلیل للمعلومات المجموعه یظهر ان هذین الکاتبین، الی جانب العدید من التشابهات الفکریه، لدیهما اختلافات کذلک؛ کلاهما تاثر بالمدرسه السریالیه، وانتقلا من التمثیل للواقع الخارجی الی الداخلی واظهرا العالم باستخدام افکارهما وتخیلاتهما علی انه عدمی وملیء بالیاس، مع هذا الفرق ان افکار بیکیت فی هذه القصه اقرب الی «العدمیه الفلسفیه» وافکار هدایت الی الاراء والنظریات «النیهیلیه».

ملخص الجهاز:

در بین آثار بکت »مالون میمیرد« بیشتر شبیه به داستان »بوف کور« است؛ زیرا هر دو داستان، هذیانگوییها و پریشانگوییهای دو نویسنده است که با استفاده از حدیث نفس بیان شده است. ٤-٤- در »مالون میمیرد« سه داستان دیده میشود: داستان پیرمرد یا مالون، پسری به نام ساپو و داستان مردی به نام مکمن، اما هیچ معلوم نیست که آیا داستان ساپو و مکمن حکایت زندگی خود پیرمرد است یا نه و همچنین در داستان »بوف کور«، خواننده شک دارد که آیا این داستانها حکایت زندگی راوی است یا نه. در »بوف کور« نیز راوی با استفاده از نقاشی، درون خود را بر روی قلمدان میریزد که از لبهل ی این نقاشی، خواننده به زوایای پنهان و درونی راوی پی میبرد؛ »نقاشی هرچند مختصر و ساده باشد ولی باید تأثیر بکند و روحی داشته باشد؛ اما من که عادت به نقاشی چاپی روی جلد قلمدان کرده بودم حال باید آنها را روی کاغذ بیاورم« )هدایت، ١٣٧٣: ١٩(. در شکل کلسیک این آرایهها، نویسندگان، جهان را معمول زیباتر از آنچه بود نشان میدادند؛ اما در آثار مدرن بهویژه پس از جنگ جهانی اول، اغلب عکس آن صادق است؛ بکت و هدایت نیز از جمله نویسندگان مدرن هستند که با استفاده از تشبیه و توصیف قصد دارند دنیای پیرامون خود را پوچ و تیره نشان دهند. در واقع با نگاهی به متن داستان »بوف کور« میتوان دریافت که دیدگاه هدایت در این اثر نسبت به برخی مسائل، بیشتر روانشناسانه است تا فلسفی؛ زیرا راوی نوعی شکست روانی را بازگو میکند و برای تسلی خاطر خویش، نقاشی را چارٔە کار دانسته است.

استلام ملف الإرجاع :
(پژوهیار, , , )

رابط قصير:

دخول / الاشتراک

تحتاج الدخول لعرض محتوى المقالة. إذا لم تكن عضوًا ، فتابع من الجزء الاشتراک.

دخول