Skip to main content
فهرست مقالات

اثر بیوفیدبک تراپی در ضایعه عصب صورتی و جلوگیری از سینکنزیس

نویسنده:

(7 صفحه - از 62 تا 68)

هدف: یکی از عوارض ضایعه عصب صورتی سینکنزیس است. سینکنزیس 3 تا 4 ماه بعد از ترمیم عصب صورتی شروع و ممکن است تا دو سال یا بیشتر هم پیشرفت نماید. هدف این مطالعه بررسی تاثیر روش درمانی بیوفیدبک در جلوگیری و یا کنترل سینکنزیس بوده است. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، بیست و نه بیمار دچار ضایعه عصب صورتی که احتمال لزوم درمان طولانی مدت آنها بوسیله الکترومیوگرافی محرز شده بود، بطور تصادفی به دو گروه بیوفیدبک و شاهد تقسیم شدند. گروه بیوفیدبک بوسیله الکترومیوگرافی بیوفیدبک درمان شدند و گروه شاهد درمان فیزیوتراپی معمول گرفتند. ارزیابی ها قبل و یکسال پس از درمان به دو روش (مقیاس ارزیابی ضایعات عصب صورتی و روش ارزیابی فتوشاپ) انجام و نتایج حاصل با استفاده از آزمون تی همبسته تحلیل شد. یافته ها: میانگین هر یک از حرکات صورت به هر دو روش در هر دو گروه بعد از درمان افزایش معناداری پیدا کرده بود، ولی در گروه بیوفیدبک این اختلاف میانگین ها بیشتر و معنادار بود (P<0.05). فراوانی سینکنزیس چه به لحاظ کمیت (تعداد) و چه به لحاظ کیفیت (شدت) در گروه بیوفیدبک کمتر بود. نتیجه گیری: درمان به روش بیوفیدبک موثر تر از درمان فیزیوتراپی معمول است و با این روش درمانی می توان سینکنزیس را کنترل و کاهش داد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.