Skip to main content
فهرست مقالات

در مسیر تربیت؛ بازی را جدی بگیرید!(قسمت دوم)

(8 صفحه - از 58 تا 65)

خلاصه ماشینی:

"و) بازی‌های آموزشی مهم‌ترین وسیلة آموزش کودک، استفاده از وسایل بازی مناسب است؛ مانند مکعب‌های چوبی که کودک با هماهنگ و دسته‌بندی کردن آن‌ها می‌تواند با مسائل اساسی، اما ساده و آسان ریاضی آشنا شود. ( 1 ) اسلام، افزون بر آنکه واپس زدن این تمایل در کودکان را روا نمی‌دارد، توصیه می‌کند پدران و مادران امکانات لازم را برای بازی کودک فراهم کنند و در هر موقعیت و مقام اجتماعی، زمانی را برای بازی با فرزندان خویش اختصاص دهند و نپندارند بازی کردن با فرزندان اقتدار یا متانت آنان را خدشه‌دار می‌سازد. ( 3 ) بازی کردن پدر و مادر با کودکان زمینة سرور و شادمانی آنان را فراهم می‌کند و این احساس به ایشان دست خواهد داد که به مقام والایی رسیده‌اند. دانشمندان علوم تربیتی و روان‌شناسان با تأکید بر آزاد گذاشتن کودکان در بازی می‌گویند: هنگامی که کودکان برنامة ویژه‌ای برای انجام دادن کارهای خود در نظر گرفته‌اند، مانعشان نشوید؛ زیرا استمرار در اجرای نقشه‌ای ویژه، بدون توجه به موانع موجود در راه اجرا کردن آن، عامل مهمی در شکل‌گیری شخصیت کودکان به شمار می‌آید. پایان دادن به بازی کودک به کودکان بزرگ‌تر می‌توان هنگام آغاز بازی اعلام کرد که مثلا تا ساعت دوازده برای بازی کردن فرصت دارید و ده دقیقه مانده تا پایان بازی به آنان اعلام کنید که ده دقیقه دیگر بازی را به پایان برساند؛ زیرا وقت ناهار است. همان گونه که در شیوه‌های روان‌درمانی بزرگ‌سالان، ایجاد رابطة مفید بسیار ضروری و به واقع اساس کار است، در بازی درمانی کودکان نیز ایجاد چنین رابطه‌ای گام نخست در آغاز درمان است و بدون آن، هیچ پیشرفتی در کار درمان پدید نخواهد آمد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.