Skip to main content
فهرست مقالات

رد پای خلیل

نویسنده:

(8 صفحه - از 42 تا 49)

خلاصه ماشینی:

"ابراهیم(علیه السلام) در آن‌‌جا خانه‌‌ی خدا را بنا کرد و کعبه قلب تپنده‌‌ی آن سرزمین شد و کویر مرده را زنده کرد و گویی زمزم همچون شریانی حیات‌‌بخش، زندگی را در سرتاسر این سرزمین جاری و ساری نمود و این سرزمین «مکه» نام گرفت، اما این که چرا این سرزمین «مکه» نامیده شد؟ و چرا خانه خدا «کعبه» نام گرفت؛ شاید بتوان چنین گفت: درباره‌‌ی وجه تسمیه مکه، اقوال مختلفی وجود دارد؛ از جمله آن که:‌ مکه در اصل ترکیبی از «مک» به معنای بیت و «رب» است؛ از این‌‌رو «مکه»؛ یعنی «بیت الرب» یا «بیت الله». به آن‌‌جا رفته و مشاهده نمودند که زنی با فرزندش در زیر سایه درخت پناه گرفته و آب برای آنان ظاهر شده است، آن‌‌ها از هاجر پرسیدند: تو کیستی و در نزد خدا چه مقامی داری [که در این زمین خشک چشمه‌‌ای برایت ظاهر کرده است؟] او گفت: من مادر فرزند ابراهیم خلیل الرحمن(علیه السلام) هستم و این هم پسر اوست. سپس ابن عباس پرسید: «آیا می‌‌دانی تلبیه چگونه بود؟ گفتم: چگونه بود؟ گفت:‌ «لبیک لبیک لاشریک لک لا ندلک»( 6 ) شواهد تاریخی بیانگر این نکته است که پس از حضرت ابراهیم(علیه السلام)، اعراب بر توحید و خداپرستی ثابت قدم بوداند و اصل توحید بر شرک و بت‌‌پرستی مقدم بود، اما کم‌‌کم در طول زمان شرک و بت‌‌پرستی در میان آنان رواج پیدا کرد، آن‌‌ها ابتدا بت‌‌ها را سبب تقرب و شفیع خود نزد پروردگار می‌‌دانستند، اما با گذشت زمان در مورد بت‌‌ها اعتقادات دیگری پیدا کردند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.