Skip to main content
فهرست مقالات

جایگاه حدیث در تاریخ‌نگاری هنر دوره اسلامی؛ موانع و محدودیت‌ها

نویسنده:

نویسنده مسئول:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (22 صفحه - از 23 تا 44)

چکیده:

حدیث، پس از قرآن، مهمترین منبع شناخت دین اسلام شمرده می‌شود. از این‌رو مطالعه احادیث برای شناخت آموزه‌های اسلام در مقوله‌ زیبایی، هنر و بازشناسی وضعیت هنر در روزگار نخستین اسلامی ضروری است. با این همه، در پژوهش‌های حوزه هنر کمتر به حدیث توجه می‌شود. برای استفاده مطلوب از احادیث ابتدا باید به محدودیت‌ها و موانعی که پیش روی پژوهشگر هنر است توجه کرد. پرسش اصلی مقاله این است که پژوهشگر تاریخ هنر دوره اسلامی برای استفاده از احادیث با چه موانع و محدویت‌هایی روبرو است؟ در این بررسی نشان داده شد که تاریخ‌نگار هنر دوره اسلامی به سبب تفاوت افق معاصر با افق بیان و تدوین احادیث و اقتضائات متفاوت این دو جهان، مسئله تاریخ‌گذاری و اعتبارسنجی احادیث مرتبط با هنر، مسئله فهم واژگان مرتبط با هنر در زمینه سده‌های نخستین اسلامی و تفاوت زبان تصویر با زبان نوشتار و تاثیر آن بر استفاده از احادیث در بازسازی جهان هنری سده‌های نخستین اسلامی با مشکلات و موانع جدی روبرو است. از این رو پژوهشگر هنر دوره اسلامی بایستی با آگاهی از محدویت‌های پیش‌رو به سراغ احادیث برود تا به برداشت‌ها و تحلیل‌های اشتباه و سطحی دچار نشود.

Ḥadīth is considering as the most important source to know the religion of Islam after the Quran. Therefore, studying Ḥadīths is necessary to know Islam teachings in respect of beauty, art and recognizing art condition in the early Islamic period. However, little attention is paid to Ḥadīth in art studies. For having the most out of Ḥadīths, obstacles and restrictions confronting the art researcher should be considered first. The main question of the article is that what are the obstacles and restrictions confronting the Islamic art history researcher for using Ḥadīths? In this study, it was indicated that Islamic art historiographer confronts serious problems and obstacles due to differences between the contemporary horizon and the horizon of Hadiths expression and compilation and different requirements of these two worlds, the issue of dating and validity assessment of Ḥadīths regarding art, the issue of understanding vocabulary regarding art in the first centuries of Islam, and visual language differences with written language and its influence on using Ḥadīths in the reconstruction of early Islamic centuries artistic world. Thus, the Islamic art researcher should go to Ḥadīths with the knowledge of leading restrictions not to have misconceptions and superficial analysis.

کلیدواژه ها:

هنر اسلامی ،اعتبارسنجی احادیث ،حدیث ،تاریخ‌نگاری هنر

ḥadīth ،Ḥadīths validity assessment ،Art historiography ،Islamic Art


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.