Skip to main content
فهرست مقالات

هنر داستان نویسی

مصاحبه شونده:

مترجم:

کلید واژه های ماشینی : نوشتن ، هندوستان ، گفت‌وگو ، کتاب ، نایپال ، ترینیداد ، فکر ، سفر ، زندگی ، مردم

خلاصه ماشینی:

"گمان می‌کنم این یکی از اشتباهاتی است که فرم به‌ مردم تحمیل می‌کند،و من سالهای بسیاری دربارهء این مسأله‌ فکر می‌کردم که چه طور بر آن غلبه کنم. آیا جهان چیزی است که وقتی خانه را ترک می‌کنید، وارد آن می‌شوید؟ فکر می‌کنم این مسأله بستگی به ویژگی و ماهیت مکانی‌ دارد که در آن زندگی می‌کنید. نوشتن کتابی مثل«خیابان میگوئل»را در سال 1955 تصور کنید!امروزه مردم علاقه‌مندند دربارهء هندوستان یا دیگر مستعمرات سابق بنویسند،اما آن زمان نوشتن این مطلب مورد توجه قرار نمی‌گرفت. نظرتان دربارهء نویسندگانی که از هندوستان ظهور کرده‌اند، چیست؟ دربارهء آنها فکر نکرده‌ام اما گمان می‌کنم هندوستان‌ موضوعات زیادی برای نوشتن دارد. گمان می‌کنید دانستن این که شما اهل کجا هستید و چه چیزی‌ شما را آنچه هستید ساخته،در هدف و موضوعات مورد استفاده‌تان مؤثر است؟ وقتی کسی مثل من باشد(یعنی در جائی به دنیا آمده باشد که تاریخچهء آن را نمی‌داند و هیچ‌کس از تاریخ آن سخن‌ نمی‌گوید و در واقع تاریخ وجود ندارد یا در حقیقت فقط در اسناد و مدارک وجود دارد)وقتی این‌طور به دنیا آمده باشد،باید در پی یافتن اطلاعاتی درباره محلی که اهل آن است،باشد. انسان نمی‌تواند دربارهء این دنیا فقط به شکلی بنویسد که گوئی همه چیز مرتب و برای شما قابل قبول‌ است. البته،همهء کتابهای یک نویسنده نقد می‌شود اما به خاطر داشته باشید که این کتاب نظری نیست؛بل که‌ باز می‌گردد به نظر اولیه من دربارهء این که همهء آثار یک نویسنده‌ با یکدیگر هماهنگند:در سفرنامه‌هائی که من نوشته‌ام،برای‌ رسیدن به فرمی کار کرده‌ام که در آن موقعیت،به جای این که‌ مسافر از مردمی که بین آنها سفر می‌کند،مهمتر باشد،مردم‌ مهمند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.