تحلیل فقهی واقعه عاشورا از منظر فقه امامیه مقاله

نویسنده: حسن پور چنارستان علیا، سیده فاطمه ؛

پژوهش و مطالعات علوم اسلامی مرداد 1404، سال هفتم - شماره 73 (‎18 صفحه - از 1 تا 18 )

کلیدواژه ها: جهاد عاشورا امر به معروف بغی فقه عاشورایی امام قیام عاشورا قیام فقهی قیام امام حسین امام حسین ( ع ) اسلامی دین فقها

چکیده:

قیام عاشورا از مقوله‌هایی است که در پهنه‌ی تاریخ نه تنها الگوی شیعیان بلکه الهام بخش همه انسانهای آزادی خواه عالم بوده است. این حماسه بزرگ از آغاز تا به حال آثار برکات بی شماری داشته است تا آنجا که گفته می‌شود علت حدوث دین مقدس اسلام رسالت پیامبر گرامی و علت استمرار و قوام آن نهضت خونین سیدالشهداء و یاران اوست. با توجه به اهمیت قیام عاشورا هدف اصلی آن امر به معروف و نهی از منکر و قصد اصلاح امت رسول الله(ص) می باشد و همین امر صبغه ای فقهی نیز پدید می آورد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی و تحلیل فقهی واقعه عاشورا از منظر فقهی می باشد. و در این پژوهش قیام عاشورا از منظر امر به معروف و نهی از منکرء بغی و شورش» خروج و صلحء پژوهش مخالفت با حکومت باطل و طاغوت و ضرورت قیام؛ احیای سنت نبوی و امامت بر مردمء مورد بررسی فقهی قرار گرفته و به برخی شبهات نیز با نگاه فقهی پاسخ داده شده است. نکته حائز اهمیت آن است که عامل اصلی برخی تحلیل های اشتباه و نادرست پیرامون این نهضت مقدس این است که بعضی در ارزیایی خود مرحله اصلی آن را که مرحله نهایی است میزان داوری نگرفته اندء بلکه به مراحل ابتدایی و میانی که به مثابه مقدمه نزهضت است پرداخته و در واقع مولفه اصلی را با عامل فرعی جابجا کرده اند.

خلاصه ماشینی:

و در اين پژوهش قيام عاشورا از منظر امر به معروف و نهي از منکر، بغي و شورش ، خروج و صلح ، پژوهش مخالفت با حکومت باطل و طاغوت و ضرورت قيام ، احياي سنت نبوي و امامت بر مردم ، مورد بررسي فقهي قرار گرفته و به برخي شبهات نيز با نگاه فقهي پاسخ داده شده است . 6 مجله پژوهش و مطالعات علوم اسلامي سال هفتم ، شماره ٧٣، مرداد ١٤٠٤ و براساس نظريه اين فقيه خارج شدن امام حسين (ع ) از مدينه و اقامت طولاني ايشان در مکه به عنوان يک شخص مخالف حکومت ، آمادگي ديگران و اعلام مخالفت آنان و نيز جلب حمايت توده هاي مختلف مردم را همراه داشت . اما از اين اقدام حضرت نمي توان نتيجه گرفت که هدف ايشان فقط و فقط بيداري توده ها بوده و انگيزه ديگري نداشته است چنان که سيد مرتضي عسکري در کتاب «مقدمه مراة العقول » بيان کرده که قيام امام را حرکت در مسير بيداري مردم مي داند، نه هدفي ديگر و وي معتقد است امام حسين (ع ) نمي خواست در کوفه تشکيل حکومت بدهد، زيرا اگر قدرت را به دست مي گرفت نمي توانست اسلام را زنده کند حتي نمي توانست لعن پدرش را که معاويه رواج داده بود بردارد و ناچار بود هم لعن پدر و هم بدعت هاي ديگر را باقي بگذارد.

دریافت فایل ارجاع :
(پژوهیار, , , )

لینک کوتاه:

ورود / عضویت

برای مشاهده متن مقاله و یا دانلود آن لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

ورود