Skip to main content
فهرست مقالات

ارکان روش شناسی علامه شعرانی

نویسنده:

(10 صفحه - از 62 تا 71)

کلید واژه های ماشینی : حدیث ، خدا ، علامه شعرانی ، کلام ، علم ، آسمان ، فاعل ، دین ، فهم ، قرآن

خلاصه ماشینی:

"مرحوم شعرانی در اینجا ضمن تأیید اینکه مسلما ظاهر کلام امام(ع)مراد نیست در نتیجه تأویل عقلی آن را لازم می‌دانند و خود تأویل صدر المتالهین را در شرح اصول کافی-در باب اراده می‌پسندد و می‌گوید: «از آنجا که مخلوق به جهت مخلوق بودنش اجوف است، بدین معنا که نقص و احتیاج ذاتی از لوازم وجود اوست، پس خالق در مقابل، متصف به صفت ضد آن است(که طبعا به معنی غنای ذاتی و عدم احتیاج و نقص می‌باشد)». سپس به استفاده برخی مفسرین اهل سنت از آیات قرآن جهت اثبات تجرد نفس می‌پردازد و اشاره می‌کند که بیضاوی در تفسیر آیه شریفه‌«و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا»و نیز آیه‌«و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله امواتا بل احیاء و لکن لا تشعرون» که دلالت بر نوعی حیات ورای شعور عادی بشر برای شهیدان دارد، آورده که:آیه دلالت دارد بر اینکه انسان غیر از هیکل محسوس می‌باشد و جوهری است که عالم و مدرک نسبت به ذات خود می‌باشد و این جوهر به خراب و فساد بدن فانی نمی‌شود، و ادراک و تألم و التذاذش متوقف به بدن نیست. ». مرحوم شعرانی در تعلیقه خود بر مطلب فوق می‌گوید:«مراد از فقه در اینجا علم فروع نیست، بلکه علمی است که قلب را نورانی نموده و به عالم قدس هدایت می‌کند و این علم موجب سکوت می‌شود، مگر در موارد ضروری، چرا که صاحب این علم از جنس مردم فرو رفته در زندگی دنیوی نیست و بدون شک مکالمه و انس و الفت متوقف بر نزدیکی در اخلاق و مشرب زندگی است، چنانکه بر پزشک زندگی با معمار سخت است، و نیز حلم علامت دیگر علم است، چرا که غضب از جهل ناشی می‌شود."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.