The Perspective of Unity of Existence and Intuitive Mysticism of Salman Savaji مقاله

خلاصه ماشینی:

"35 In the mysticism of Ibn Arabi and Islamic Sufism, the world is the locus of manifestation and the manifestation of God. This manifestation, or extraordinary brilliance, like the intensity of sunlight, has enveloped everywhere and has placed all other objects and beings of the universe, despite their existence and being, under the radiation of its light; in fact, it can be said that in the collection of existence or the world of being, there is a pervasive and flowing truth, and that truth is the absolute divine light of God; Hafez says: این همه عکس می و نقش مخالف که نمود یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد دلق و سجاده و ناموس به میخانه فرست\u200c تا مریدان تو در رقص و تمنّا آیند Rumi has brought in the Divan-e Shams: من بیخود و تو بیخود ما را که برد خانه‌\u200c من چند تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه‌\u200c در شهریکی کس را هشیار نمی‌بینم\u200c هریک بتر از دیگر شورریده و دیوانه‌\u200c جانا به خرابات آی تا لذّت جان بینی\u200c جانرا چه خوشی باشد،زین صحبت جانانه‌31 Khwaju Kermani has also brought: ما خراباتیان عاشق و مست\u200c جان شیرین نهاده بر کف دست\u200c حلقه گوش بتان دیر نشین\u200c جرعه نوش مغان باده پرست Salman Savaji once again brings forth his thought of infamy and Malamatism: زاهدا با من میپما قصهء پیمان که من\u200c از پی پیمانه‌ای صد عهد و پیمان بشکنم\u200c32 من پس از صد قرن کاندر زیر گل باشم چو می‌\u200c گردد از یاد قدح خندان روان روشنم 33 Addressing the subject of "existence" and the "universal unity of the cosmos," as well as various references to the issue of "intuitive manifestation" (tajalli shuhudi)—which is among the intellectual foundations and mystical thought of Ibn Arabi and other thinkers of Illuminationist mysticism—is prominently displayed throughout the poet's ghazals.