Skip to main content
فهرست مقالات

هالیوود نمی خواهد از چیزی درس بگیرد؟ (ناهار لخم دیوید کراننبرگ)

نویسنده:

مترجم:

(12 صفحه - از 91 تا 102)

کلید واژه های ماشینی : ناهار لخم دیوید کراننبرگ ، فیلم ، کراننبرگ ، ناهار ، هالیوود ، لخم ، رمان ، رویا ، اقتباس ، باروزی

خلاصه ماشینی:

"پاول بولز با تایید این نکته که هیچ چیز درباره‌ی«باروز در طنجه»هرگز مواد مناسبی برای خانه‌داری خوب نبود، شیوه‌هایی را پیشنهاد می‌کند که از طریق آن‌ها توان اجرایی‌ متمایز باروز را می‌توان به موادی برای ساخت فیلم خوب‌ تبدیل کرد،مثل‌ Towers Open Fire اثر بالچ(3691)که‌ نمونه‌ی خوبی از اقتباس از آثار او محسوب می‌شود. کراننبرگ آشکارا با سهیم شدن در«گوش تیز باروز برای شنیدن‌ گفت‌وگوها»حتی اگر برای پیدا کردن راهی‌ برای به کارگیری گفته‌های باروزی در فیلمش بی‌میل و ناتوان باشد اوضاع را با استفاده از لطیفه‌ای از یک‌ داروفروش چینی تقویت می‌کند که صحبت‌های‌ ناگهانی‌اش شش خط پایانی ناهار لخم را(این‌جا کامل‌ نقل شده است)می‌سازد. همان‌طور که مشهود است،باروز در دهه‌ی شصت‌ کاملا با باروز دهه‌ی نود متفاوت بود،باروزی که ادعا می‌کرد کراننبرگ از او نخواسته بود که فیلم‌نامه‌ای برای‌ ناهار لخم«بنویسد یا با همکاری هم بنویسند»؛باروزی که‌ ابراز تعجب می‌کرد از این‌که نویسنده‌ها هنوز هم«فکر می‌کنند می‌توانند فیلم‌نامه بنویسند،بدون توجه به این‌ واقعیت که فیلم‌نامه‌ها برای خواندن نیستند،بلکه برای‌ بازی کردن و فیلم گرفته شدن هستند»؛و باروزی که کلا بر این عقیده بود که«قانون فیلم این است که فیلم‌ها حرکت‌ می‌کنند،با کم‌ترین صحبت». فیلمی که برای یکی کردن اجراهای پویا و وابسته به‌ نویسنده‌های‌ Towers Open Fire و Cut-Ups خیلی‌ دیر ساخته شد،فیلمی که برای تشویق«جریان عادی»هجو باروزی که در باروز:فیلم به‌طور اغراق‌آمیزی عالی به نظر می‌رسید بسیار محتاطانه ساخته شد،فیلمی که برای‌ انتخاب متون«رویایی»که ویلسون در سوارکار سیاه از آن‌ها استقبال کرده بود."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.