Skip to main content
فهرست مقالات

تبیین تقسیم ارمنستان میان ایران و روم در عصر ساسانی

نویسنده:

علمی-ترویجی/ISC (26 صفحه - از 149 تا 174)

ارمنستان منطقه ای بود که مصالح دو امپراتوری باستان(ایران و روم) از سده های اول میلادی تا اواخر عصر ساسانی به خاطر تسلط بر راه های بازرگانی و نظامی و تسلط بر کرانه های دریای سیاه و همچنین، برخورداری از منابع زیرزمینی و زمینی، ایجاب می کرد که بر این سرزمین تسلط داشته باشند. بنابراین، همواره مورد طمع این دو امپراتوری قرار داشت و به جهت رقابت دیرینه ایران و روم بر سر این سرزمین، گاه به گاه تحت تسلط یکی از این دو قدرت باستان قرار می گرفت. در اواخر قرن سوم میلادی، علاوه بر تنش هایی که بر سر مسایل ارضی بین دو قدرت بزرگ باستان (ساسانیان و روم) وجود داشت، عامل مذهبی (به مسیحیت درآمدن ارمنستان و بعد از آن روم) نیز به آن اضافه شد. ساسانیان در پی این رویداد بود که خطر از دست رفتن تسلط بر این منطقه را به وضوح حس کردند. همین عامل بر تشدید مناقشات میان دو دولت ایران و روم بر سر ارمنستان افزود تا این که پس از سه قرن و نیم (یعنی از سال 53 م. تا 387 م.) درگیری بر سر تصرف این سرزمین به راه حل تقسیم ارمنستان رسیدند. با این که این تقسیم البته نه به طور دقیق، تا اواخر دوره ساسانی پابرجا ماند، اما هنوز مناقشات بر سر تسلط کامل بر این سرزمین بین دو دولت ایران و روم ادامه پیدا کرد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.