Skip to main content
فهرست مقالات

علی (ع) در نهج البلاغه

نویسنده:

(16 صفحه - از 42 تا 57)

کلید واژه های ماشینی : حق ، نهج‌البلاغه ، خدا ، رسول خدا ، ایمان ، علی ( ع ) ، باطل ، مردم ، پیامبر ، فضایل

خلاصه ماشینی:

"از راههای دیگر برای شناخت هر شخصیتی بیان خود اوست که مع‌الأسف غالبا از روی خودستایی است و راه اطمینان بخش و قطعی نیست؛زیرا روح خودخواهی و حب نفس،از میزان اعتبار کلام در این خصوص می‌کاهد که سخن هر شخصی دربارهء خودش تزکیه نفس محسوب می‌شود. اما پیشوای ما،امیر المؤمنین،که در دامن پرمهر رسول خدا-صلی الله علیه و آله-پرورش یافت و نخستین ایمان آورنده شد،در لحظه لحظهء زندگی حیات‌بخش‌ پیامبر،با او بود و انوار علم و معرفت و فضایل و مکارم را از آن منبع انسانیت کسب کرده‌ در تبعیت کامل خود از رسول الله-ص-فرمود: فجعلت اتبع مأخذ رسول الله-ص-افتادم و پا بر جای او نهادم و هرجا خبر از او پرسیدم تا به‌ «عرج»رسیدم. در بخشی از خطبهء قاصعه که عالیترین مضامین را دربردارد،ارتباط خود را با رسول الله-صلی الله علیه و آله-بیان فرموده و در آن جز نبوت و رسالت،همهء فضایل را بر خود منسوب داشته و اکتساب آن همه کمالات را مدیون مصاحبت و همراهی پیامبر دانسته است: و من در پی او بودم چنانکه شتر بچه در پی مادر،هر روز برای من از اخلاق خود نشانه‌ای‌ برپا می‌داشت و مرا به پیروی آن می‌گماشت و هر سال که در حرا خلوت می‌گزید،من او را می‌دیدم و جز من کسی وی را نمی‌دید. رسول خدا این معجزه را نشان داد،لیکن قریش از روی ناسپاسی و سرکشی از در انکار آمدند و فقط علی-علیه السلام-بود که تصدیق کرد و ایمان آورد: فانی اول مؤمن بک یا رسول الله و اول من اقر بان الشجرة فعلت بامر الله‌ تعالی تصدیقا بنبوتک."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.