قضازدایی از اطفال و نوجوانان بزهکار در پرتو لایحه‌ی پلیس‌ ویژه‌ی اطفال و نوجوانان، مصوب سال 1400 ( با نگاهی به تجربه‌ی نظام حقوق کیفری انگلستان ) Journal Article

آموزه های فقه و حقوق جزاء پاییز 1402 - شماره 7 Ranking: B (‎19 page(s) - From 66 to 84 )

Keywords: قضازدایی پلیس ویژه اطفال و نوجوانان قضازدایی از اطفال و نوجوانان سیاست جنایی بزهکاری اطفال سیاست جنایی قضازدایانه Dejudialization special police of children and adolescents dejudicialization of children and adolescents criminal policy of delinquency of children dejudicializational criminal policy اطفال و نوجوانان بزه قضایی پلیس ویژه جرم اطفال و نوجوانان بزهکار کودکان و نوجوانان

fa en

Abstract:

یکی از ابداعات برخی نظام‌های حقوقی در مواجهه با بزهکاری‌های کودکان و نوجوانان، تشکیل پلیس ‌ویژه ی ‌اطفال و نوجوانان است. این اندیشه، برای نخستین بار، در انگلستان و آمریکا شکل گرفت و به موجب آن، بخش خاصی از ساختار پلیس، به صورت تخصصی، به بزهکاری‌های ‌خردسالان اختصاص یافت. افراد شاغل در پلیس‌ ویژه، دارای تحصیلات و تخصص ویژه‌ای در ارتباط با نحوه تعامل با خردسالان و مواجهه اصولی با ارتکاب جرائم از سوی آنان هستند. پلیس‌ ویژه، در کشورهایی که آن را شناسایی کرده‌اند، دارای وظایف و صلاحیت‌های مشخصی در فرآیند مواجهه با بزهکاری‌ خردسالان است و در اثر رشد اندیشه‌های ‌جرم‌شناسانه و نیز آموزه‌های حقوق ‌بشری، رویکرد آن‌ها در تعامل با خردسالان ‌بزهکار، بیش‌ از پیش، اصلاح ‌مدارانه و ترمیمی شده‌ است؛ بنابراین، پاسخ‌هایی که پلیس ‌ویژه، در مواجهه با بزهکاری‌های ‌خردسالان، تعیین و اجرا می‌کند، با پاسخ‌هایی سرکوبگر و سزاگرای رسمی، متفاوت است که دولت ها نسبت به بزرگسالان تعیین می کنند و به عمل درمی‌آورند. نویسندگان در این نوشتار، با هدف بررسی و تبیین رویکرد قضازدایانه پلیس ‌ویژه ی ‌اطفال ‌و ‌نوجوانان بزهکار در نظام حقوق کیفری ایران، به این نتیجه دست‌یافته‌اند که قضازدایی درباره ی اطفال ‌و‌ نوجوانان ‌بزهکار، یکی از مهم ترین رویکردهای مطرح در لایحه ی پلیس‌ ویژه ی ‌اطفال و ‌نوجوانان مصوب سال 1400 در ایران است. با نگاهی به تجربه ی نظام حقوق کیفری انگلستان در این زمینه، مشخص می‌شود که این کشور نیز تلاش داشته است با محوریت قضازدایی از اطفال و ‌نوجوانان ‌بزهکار، حتی الامکان، از ورود آنان به فرایندهای رسمی قضایی و دادرسی کیفری اجتناب ورزد و از روش‌های جایگزین، به ویژه، مبتنی بر عدالت ترمیمی، برای پاسخ‌دهی به بزهکاری اطفال و نوجوانان بهره گیرد.

Abstract:

one of the innovations of some legal systems in dealing with the offences of children and adolescents is the formation of children and adolescents special police. for the first time, this idea was formed in england and america and because of that, a certain part of the police structure was dedicated to juvenile delinquency. the employed people in the special police have special education and expertise about the method of interacting with minors and principle dealing with crimes committed by them. in the countries that have recognized it, the special police have certain duties and certain competencies in the process of dealing with juvenile delinquency and as a result of the development of criminological ideas and even human rights’ doctrines, their approach in interacting with juvenile delinquents has become more reform-oriented and restorative; therefore, the responses that special police determines and implements in the dealing with juvenile delinquencies are different from the official punitive and repressive responses that governments determine and implement for adults. authors in this article, with aim of investigate and explain the dejudicialization approach of the children and adolescents special police in iran's legal system, have concluded that dejudicialization of delinquent children and adolescents is one of the most important prominent approaches in the bill of the special police of children and adolescents approved in 1400 in iran. looking at the experience of the english legal system in this field, it is clear that this country has also tried to avoid their entry into formal judicial processes and criminal proceedings, focusing on the dejudicialization of delinquent children and adolescents and using alternative methods, especially based on restorative justice to respond to the delinquency of children and adolescents.

Machine summary:

خوشبختانه ، این مقوله ، اخیرًا مورد توجه سیاستگذاران جنایی ایران نیز قرار گرفته و در لایحه ی موسوم به لایحه ی پلیس ویژه اطفال و نوجوانان ، سعی بر این بوده است که تا جای ممکن ، کودک و نوجوان بزهکار، برای رسیدگی به جرم ارتکابی و تعیین پاسخ مناسب و کارآمد به آن ، وارد عرصه دادرسی رسمی کیفری نشود و به جای آن ، به ویژه با محوریت عدالت ترمیمی، ضمانت اجراهای مفید و کارساز نسبت به ارتکاب جرم توسط آن ها تعیین و اجرا گردد. بر اساس این بند پلیس ویژه اطفال باید علاوه بر شرایط عمومی استخدام ناجا دارای شرایط ذیل نیز باشد: ١) تأهل و ترجیحاً داشتن فرزند دیدگاه نظام عدالت کیفری نسبت به کودک و نوجوان بزهکار یا بزه دیده نگاهی قضازدا، ترمیمی، افتراقی و رشد مدار میباشد. هنگامی که نظام عدالت کیفری در اجرای اهداف رشد مدارانه از اعمال رویکردهای متفاوت پیشگیرانه صحبت میکند و در این میان ، به دلیل وجود شرایط خاص در ارتباط با اطفال یا نوجوانان ، این نوع از رویکردهای پیشگیرانه را (میانجیگری) به عنوان یکی از وظایف پلیس ویژه معرفی نموده است ، میتوان امید داشت در صورتی که پلیس ویژه به وسیله میانجیگری مانع از ورود این افراد به سیستم رسیدگی قضایی شود، میتواند به این وسیله گامی مؤثری را در جهت کاهش پرونده های ارسالی به دادگاه و سپس باز پذیری و باز اجتماعی شدن کودک یا نوجوان داشته باشد.

Download citation file :
(پژوهیار, , , )

Shortlink: