Skip to main content
فهرست مقالات

سیمای زندگی در مثنوی مولوی

نویسنده:

(2 صفحه - از 34 تا 35)

کلید واژه های ماشینی : بایزید، کودک، درد، دعا، پوست، پیر، کعبه، خدا، نور، مرد

خلاصه ماشینی:

"کودک دوباره گفت:پدر جان به‌ نشانه‌هایی که می‌شمارد،خوب دقت کن؛ عین نشانه‌های خانهء ماست!بدون تردید خانهء ما همانگونه است که آن کودک یتیم‌ می‌گوید: نی حصیر و نی چراغ و نی طعام‌ نی درش معمور و نی صحن و نه بام آری،طغیانگران نیز صدها نشان دارند که گواه تبهکاری آنان است،اما کیست‌ که بروی خود آورد؟آن«خانهء دل»که نور و روشنایی نیابد و شعاعی از آفتاب کبریایی‌ در آن نتابد،همانند جان جهود از ذوق‌ الهی و لطف خداوندی محروم است؛نه نور آفتابی بر آن گرما می‌بخشد و نه فضای باز و دری گشاد دارد. ای بایزید!خداوند سبحان از وقتی که آن خانه را ساخته است،در آن‌ داخل نگشته است‌[زیرا او منزه‌تر از آن‌ است که حرکتی کند و در داخل جسم‌ محاط واقع شود]ولی به دل آدمی که‌ متصل به ملکوت الهی است،چیزی جز خدا راهیابی ندارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.