کمال معلم و معلم کمال متفرقه

"سرو خرامان هرگزم نقش نواز لوح دل‌وجان نرود هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود از دماغ من سرگشته خیال دهنت‌ به جفای فلک و غصهء دوران نرود در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند تا ابد سرنکشد وز سر پیمان نرود هرچه جز بارغمت بر دل مسکین منست‌ برود از دل من و زدل من آن نرود آنچنان مهر توام در دل‌وجان جای گرفت‌ که اگر سر برود مهر تو از جان نرود گر رود،از پی خوبان دل من معذورست‌ درد دارد چه کند کز پی درمان نرود هرکه خواهد که چو حافظ نشود سرگردان‌ دل بخوبان ندهد وز پی ایشان نرود حافظ غم صد قرن درد تو رفتی و غم صد قرن درد با ما ماند بهار گم شد و پاییز سرد با ما ماند بیا به غربت گلهای سرخ گریه کنیم‌ که رفت چشمه و این باغ زد با ما ماند تو بودی و همه سیراب می‌شدند از عشق‌ تو رفتی و عطش و آه سرد با ما ماند خط عبور تو آنسوی دشتها شد محو ولی حماسه‌ات ای رهنورد با ما ماند شکوه نام تو کوهی است،سربلند و سترگ‌ که در نبودنت ای مرد مرد،با ما ماند دو بیتی نگاهت شعله زد در شب‌ترین شب‌ شب بی‌ناله،بی‌یارب‌ترین شب‌ به صبح چشم تو آورد ایمان‌ دل تاریک لامذهب‌ترین شب *** چرا چشمان خود را بستی ای ابر طلسم بغض را نشکستی ای ابر درین صحرا امید چشمه‌ای نیست‌ بکش بر غربت ما دستی ای ابر *** گلی از بوستان شعله دارم‌ به سینه ارغوان شعله دارم‌ دمی رقصید و آتش در جهان زد دلی از دودمان شعله دارم *** درین شبها نمی‌سوزد چراغی‌ به ما چشمی نمی‌دوزد چراغی‌ ستاره خفته،پلک ماه بسته‌ مگر چشم تو افزود چراغی سید علی مرافضلی"