Skip to main content
فهرست مقالات

تاریخ: کاروان قمی ها و ملاقات با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف (1)

نویسنده:

ISC (14 صفحه - از 117 تا 130)

کلیدواژه ها :

غیبت ،قم ،علم امام ،ولادت ،امام حسن عسکری ،امام مهدی(عح) ،سامرا ،شیعیان قم ،امام مهدی( ،امام حسن عسکری( ،علم امام(

Absence ،Samerra ،the Imam’s Knowledge ،the Shiites ،Visiting

کلید واژه های ماشینی : احمد بن اسحاق ، امام ، قم ، روایت ، امام عسکری ، سعد بن عبدالله ، ملاقات با امام زمان ، صدوق ، سعد بن عبدالله قمی نقل ، اسحاق بن عبدالله بن سعد

ارتباط با رهبران و پیشوایان دینی که هدایت‌گر انسان‌ها به مقصد والای انسانی بوده‌اند، همواره مورد توجه همگان به ویژه شیعیان بوده و این رابطه از دیرباز از زمان رسول گرامی اسلام( تا دوران ائمه هدی( ادامه داشته است، حتی این ارتباط در روزگارانی که برخی از امامان معصوم( در قید و بند حکومت‌ها اسیر بودند، گسسته نشده است.از میان این همه دیدارهای گروهی یا فردی که با ائمه( رخ داده، برخی ویژگی‌هایی دارند که آنها را از ملاقات‌های دیگر ممتاز می‌نماید و سبب شده مورخان و روایت‌گران آن را به صورتی ویژه نقل کنند و در منابع به ثبت نمایند.سفر کاروان قمی‌ها و جمعی از بزرگان و شیعیان از شهر قم به مقصد سامرا که به قصد زیارت امام عسکری( اتفاق افتاد و در این ماجرا به دیدار امام عصر( نائل شدند، نمونه‌ای از این دست است. این رخ‌داد از آن جهت اهمیت دارد که آن را به منزلۀ سندی گویا بر ولادت و وجود امام مهدی( به کار می‌برند و در برخی از منابع معتبر به آن اشاره شده است. این مقالۀ، به شرح این واقعه تاریخی و اتفاقاتی می‌پردازد که در آن رخ داده است

خلاصه ماشینی:

"علاوه بر این، در همه کتاب‌های صدوق تنها پدر صدوق یا استادش ابن‌ولید واسطه میان صدوق و سعد بن عبدالله اشعری است؛ در حالی که در این روایت، میان صدوق و سعد بن عبدالله پنج واسطه و در روایت ابن‌رستم طبری در سه واسطه وجود دارد 2 و ابهامات سندی آن کمتر از روایت صدوق است؛ زیرا دو تن از راویان آن، از شیوخ مورد اعتماد بزرگانی هم‌چون محمدبن‌علی طرازی استاد ابن‌طاووس، ابن‌غضائری، شیخ طوسی، ابن‌جید قمی، ابن‌طاووس و صدوق بوده و فرد سوم نیز با وجود مهمل بودن، از آن‌جا که در سلسله اسناد ابن‌طاووس واقع شده و از سویی قدح یا ذمی درباره‌اش ذکر نشده، به نقل وی می‌توان اعتماد کرد. علاوه بر آن‌چه گذشت، مطالب و برخی احکام فقهی در روایت صدوق وجود دارد که بعضی ادعا کرده‌اند، بعید است از معصوم صادر شده باشد؛ از جمله، هنگام نوشتن امام عسکری( آن کودک خردسال انگشت امام( را می‌گیرد و مانع نوشتن حضرت می‌شود یا این‌که امام( طفل خردسال را با اناری به بازی می‌گیرد؛ در حالی که طبق روایتی که کلینی از صفوان جمال و او از امام صادق( نقل کرده: «امام معصوم( اهل لهو و لعب نیست. درباره تاریخ وفات احمد بن اسحاق دو نوع روایت متعارض وجود دارد: نخست این‌که بنابر روایت صدوق، وی پس از ملاقات با امام عسکری( و مشاهده امام عصر(، در راه بازگشت به قم، در منزل‌گاه حلوان از دنیا رفت و پس از مراسم غسل و کفن به دست «کافور»، خادم امام عسکری(، در همان‌جا به خاک سپرده شد؛ در حالی که امام( پیش‌تر مرگ وی را به خودش فرموده بود."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.