Abstract:
این مقاله با عنوان «مبانی و حدود حق کسب خبر در اسلام» به مبانی عقلی- نقلی حق مردم در کسب اخبار و دسترسی به اطلاعات دولتی و وقایع جاری پیرامونشان، اشاره میکند.
کسب خبر در اسلام به عنوان حق، برای مردم شناخته شده است و البته در زمینه حدود آزادی بیان، الزاماً تابع مکتبهای بشری نیست. دولت اسلامی موظف است اخبار و اطلاعات را به صاحبان اصلی آن که مردم هستند بدهد و مردم را با این حق آشنا سازد.
کسب خبر باعث سلامت اجتماع، اجرای امر به معروف و نهی از منکر و پیشرفت و شکوفایی جامعه اسلامی می شود و حکومت اسلامی وظیفه دارد ضمن به رسمیت شناختن این حق برای شهروندان، موانع موجود برای برخورداری از این حق را بردارد.
در قسمت اول این مقاله به ادله امر به معروف و نهی از منکر و ادله شورا جهت اثبات این حق اشاره شده و سپس در قسمت دوم محدودیت آن مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته است.
البته طبیعی است که مردم در اعمال حق خودشان کاملاً آزاد نیستند- همانطور که هیچ آزادی به طور مطلق وجود ندارد- بلکه اعمال این حق با محدودیت ممنوعیت کسب خبر دروغین و کسب خبر غیر مفید مواجه است.
Abstract:
This article with the title "Basics and limits of the right to obtain news in Islam" refers to the rational-narrative foundations of people's right to obtain news and access to government information and current events around them.In Islam, obtaining news is recognized as a right for people, and of course, in terms of the limits of freedom of speech, it is not necessarily subject to human schools. The Islamic State is obliged to give news and information to its main owners, who are the people, and to acquaint the people with this right.Obtaining news contributes to the health of the community, the implementation of what is good and forbids what is bad, and the progress and prosperity of the Islamic society, and the Islamic government has the duty to recognize this right for citizens and remove the existing obstacles to enjoy this right.In the first part of this article, the evidence of enjoining good and forbidding evil and the evidence of the council to prove this right are mentioned, and then in the second part, its limitations have been examined and analyzed.Of course, it is natural that people are not completely free to exercise their right - just as there is no absolute freedom - but the exercise of this right is limited by the prohibition of false news and non-useful news.
Machine summary:
دغدغه نگارنده از پرداختن به اين موضوع اين است که آيا حق کسب خبر، حق اختراعي و اعطايي از ســوي غرب به جهان بوده و کشــورهاي اســلامي که در تصــويب قوانين مطبوعاتي خود به اين حق اشـاره کرده اند، درحقيقت دنباله روي غرب داشـته اند و يا اينکه حق کسب خبر، حق اعطايي خداوند به بشريت است ؟ به نظر مي رســـد يکي از چـالش هـاي زمـان فعلي مـا عـدم شـــنـاخـت مســـئولان از انجـام تکاليفشـان در خصـوص انتشـار اخبار اسـت به اين نحو که مسـئولان بايد بدانند که پرسـش و دانسـتن ، حق خبرنگاران و پاسـخ تک يف آنهاسـت تا مردم بدانند به حق و امانت خود (اخبار و اطلاعـات ) کـه در اختيار مســـئولان قرار گرفته اســـت ، دســـت پيدا کنند؛ البته نگـارـندگـان ، اطلاعات انحصـاري که تنها بايد در اخ يار دولت باشـد و اخبار سـري در زمينه هاي مختلف نظامي ، اقتصـادي و غيره را مد نظر ندارند؛ به عبارت ديگر حق همگان بر دانسـتن (حق کسـب خبر)، تنها منحصـر به دسـترسـي به اطلاعات دولتي نمي شـود بلکه نسـ يت دسـترسـي به اطلاعـات دولتي و حق همگـان بر دانســـتن از لحـاظ منطقي ، رابط عموم و خصـــوص مطلق اســـت .
با آنکه به نص قرآن کريم ، حضرت محمد(ص ) به عنوان ولي امر مسلمانان منصوب شده بود، بيعت با پيامبر مورد تأييد و تحسين خداوند بزرگ است ؛ همان گونه که در مورد امام علي(ع ) نيز وضع چنين است ؛ يعني به رغم آنکه از ابتداي رسالت ، وصيت اميرمؤمنان بارها اعلام شده بود و در آخرين حج نيز بار ديگر پيامبر(ص ) مأمور ابلاغ اين نصب الهي شد، آن حضرت باز هم براي جانشين خود از مردم بيعت خواست .
(
, 
, 
)
