Skip to main content
فهرست مقالات

موضع حکومت علوی در تربیت دینی؛ حساسیت یا بی تفاوتی؟

نویسنده:

ISC (20 صفحه - از 69 تا 88)

کلید واژه های ماشینی : دین ، تربیت دینی ، حکومت ، لیبرال‌ها ، تعلیم و تربیت ، حکومت علوی در تربیت دینی ، اسلام ، حق ، سیاست ، آموزش

خلاصه ماشینی:

"این ایده با ظاهر جذاب و نفوذ فکری کسانی مثل این نویسنده،حتی در میان افراد معتقد و متدین،طرف‌داران کمی ندارد و همه مکاتب تربیتی را به بحث و تأمل فرا می‌خواند که آیا بهتر نیست متصدیان امر تربیت،و در رأس آن‌ها حکومت،از دخالت مستقیم در تربیت دینی‌ خودداری کرده و به قولی فقط زمینه و بستر مناسب برای زندگی همراه با اعتقاد را فراهم کنند؟به‌ عبارت دیگر،آیا اگر حکومت،با این مسئله از موضع بی‌طرفی برخورد کند و نسبت به اینکه‌ مردم چه دینی دارند حساسیت نداشته باشد،به مصالح جامعه نزدیک‌تر نیست؟ 2. جمع‌بندی و نتیجه‌گیری «بی‌طرفی»در فرآیند تربیت دینی،که یکی از سیاست‌های راهبردی تعلیم و تربیت لیبرال‌ است،از عامل گوناگونی ناشی می‌شود:اولا آنان دین را امری اعتباری دانسته و دین حق را در میان همه ادیان پراکنده می‌دانند و می‌گویند:این طور نیست که حقانیت،در یکی از دین‌ها منحصر باشد؛ثانیا آن‌ها در نقد عملکرد کلیسای قرون وسطی به خطا رفته‌اند و به جای متولیان‌ دین،خود دین ر ا طرد کرده‌اند و ثالثا از این واقعیت غافل‌اند که هدایت افراد تا چه حد به آن‌ها کمک می‌کنند تا حقیقت را دریابند. در همین راستا،یکی از سیاست‌های اصولی و راهبردهای حکومت‌های علوی«دخالت‌ مستقیم»در تربیت دینی است و این نیست جز آن‌که علی علیه السلام مانند سایر انبیای الهی در حقیقت، حق را فقط و فقط در یک مسیر و یک صراط منحصر می‌دید و تمام سرمایه وجودی خود را وقف تعالی و عظمت آن می‌کرد؛به طوری که در سراسر گیتی،دین حق را از هر امر دیگری‌ مهم‌تر می‌دانست."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.